Γιατί όταν είμαι πεζή καθώς κυκλοφορώ στα πεζοδρόμια της Λάρισας, μου κλείνεις το μάτι ενώ όταν οδηγώ στην άσφαλτο μέσα στο κέντρο της πόλης μου με βρίζεις και με παροτρύνεις να πλύνω πιάτα;
Γυναίκα& οδήγηση για τους άντρες, είναι τόσο εξωγήινο;
Κι όμως, η ΓΟΒΑ έχει το δικαίωμα & την τόλμη & μπαίνει εκεί όπου δεν τη σπέρνουν.
Τι κι αν βρισκόμαστε στο 2016, στη πόλη της Λάρισας που πάντα γεμίζει από πληθώρα κόσμου, αυτοκίνητα που κυκλοφορούν συνέχεια , μια πόλη που δεν ησυχάζει ποτέ, ναι σιγά, για τους άντρες η θέση του θηλυκού είναι πάνω από μια κατσαρόλα κι όχι αυτό δεν πρόκειται για φεμινιστικό μανιφέστο.
Πάρε το όπως θες, αλλιώς θα βρεις…. Εντάξει, προβλήματα στο σπίτι, ΕΝΦΙΑ, παιδιά, ΔΕΗ, διαζύγιο, πεθερά, κρεβατομουρμούρα όλα στροβιλίζουν και στο αντρικό κεφάλι αλλά το ξέσπασμα θέλει έλεγχο. Αυτοέλεγχο. Πάρε μια ανάσα πριν και σκέψου ότι και το κεφάλι που μόλις το «έλουσες» έχει κι αυτό τις ίδιες σκέψεις.
Βγαίνοντας στα δρομάκια της πόλης:
Σταμάτα, ξεκίνα, πρώτη, δευτέρα, σημειωτόν και πάλι απο την αρχή; Δεν είναι ζωή αυτή. Να θες μια ώρα για να διανύσεις μια απόσταση 20 λεπτών σε μια και βάλε ώρα; Η ζωή πάνω σε τέσσερις ρόδες είναι αδυσώπητη και εξουθενωτική και το τρίτο μνημόνιο υπογράφηκε και θα έρθει και 4o να με θυμηθείς. Ναι σίγουρα έχεις πει άπειρες φορές «μα, την είδες πώς οδηγεί;». Εσύ έχεις δει πώς οδηγείς;
Το θέμα ίσως δεν είμαι θέμα φύλου, αλλά νοοτροπίας, παιδείας, δρόμων, αστυνόμευσης, μεσογειακού ταπεραμέντου;
Πολλές φορές το «μα πού πήγαν όλοι οι άντρες;» για εμάς τις γυναίκες, πάνω στο τιμόνι εμπλουτίζεται στο «μα πού πήγε ο ιπποτισμός;»
Να με αφήσεις να περάσω στην αριστερή λωρίδα αφού εδώ και μισή ώρα έχω ανάψει το φλας για αριστερά. Να μη μου δείξεις το χέρι σου με τεντωμένα όλα τα δάχτυλα τη στιγμή που σου επισημαίνω ότι «πέρασες με κόκκινο» και μη με ισοπεδώσεις όταν θέλω λίγα λεπτά παραπάνω για να παρκάρω. Δεν είχα καλή ημέρα σήμερα, μη μου το κάνεις ακόμα πιο δύσκολο.
Γιατί όταν είμαι πεζή με αφήνεις να περάσω τη διασταύρωση, σταματάς, με κοιτάς μου κλείνεις και το μάτι αλλά όταν με βλέπεις στο αυτοκινητάκι μου, που του έχω βγάλει και όνομα, με βλέπεις σαν το διαιτητή που σφύριξε πέναλτι εις βάρος της ομάδας σου;
Η απάντηση σου; Ναι τη ξέρω. Ουφ, ναι αλλά από τον πατέρα, τον αδελφό, το σύζυγο μάθαμε να οδηγούμε, αυτόν βλέπαμε, αυτόν είχαμε για δάσκαλο. Ξέρεις πώς είναι να προσγειώνεται μια μούντζα πάνω στο παρμπρίζ, να ακούς ότι επειδή ουρείς καθιστή πρέπει και να είσαι αναγκαστικά και σκάρτη; Έσφαλα, να πληρώσω, αλλά γιατί όταν ένα γυναικείο χέρι κρατά το τιμόνι γίνεται αυτομάτως και κόκκινο πανί;
Φυσικά δε θα με πεις αντικειμενική, αλλά έλα στη θέση μου και δες πώς είναι να σε κρίνουν μόνο και μόνο επειδή φοράς στηθόδεσμο…
larisaevents.gr