Ο νεαρός δημιουργός δεν προσεγγίζει τη ζωγραφική ως μια τεχνική δεξιότητα ή ως μέσο επίδειξης, αλλά ως εσωτερική ανάγκη και τρόπο ύπαρξης. Το βιβλίο περνάει το μήνυμα ότι η δημιουργία είναι πράξη προσωπικής φροντίδας και ελευθερίας. Συνδέει την τέχνη με την ψυχική ισορροπία, προτείνοντας μια στάση ζωής όπου η δημιουργικότητα λειτουργεί ως καταφύγιο και μέσο αυτογνωσίας. Απευθύνεται σε όσους θέλουν να δημιουργούν πρώτα για τον εαυτό τους και έπειτα για τον υπόλοιπο κόσμο, είτε είναι καλλιτέχνες είτε όχι.
Το παρακάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα του βιβλίου, δίνει και το «στίγμα» του συγγραφέα στους αναγνώστες:
«μακάρι να μπορούσα να ζωγραφίσω ξανά όπως όταν ήμουν μικρός.
τότε δε με ένοιαζε αν ήμουν καλός,
τότε δε με πείραζαν και πολλά,
τότε δεν καταλάβαινα και πολλά.
ίσως τελικά το να μην καταλαβαίνεις πολλές φορές είναι καλύτερο.
αν σου έδινα μια ζωγραφιά σήμαινε πως σε αγαπούσα,
αυτή η ζωγραφιά είναι για σένα
σ’ αρέσει;»
Στο βιβλίο 80 σελίδων, όπου ο λόγος συναντιέται και αλληλοσυμπληρώνεται με το χρώμα, ο Βαμβακάρης συναντά και συστήνει τον ψυχικό του κόσμο, προκαλώντας και προσκαλώντας τους αναγνώστες στις δικές τους εσωτερικές αναζητήσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρώτη ειδική έκδοση, της οποίας όλα τα εξώφυλλα είναι χειρόγραφα συμπληρωμένα, έχει ήδη εξαντληθεί!
Παράλληλα, ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει και στο εκπληκτικό προωθητικό βίντεο του βιβλίου, με τη σκηνοθετική ματιά του Βαγγέλη Ρασσιά και σενάριο-αφήγηση του Μάριου Βαμβακάρη. Το βίντεο, στο οποίο στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συμμετέχουν τα μέλη της ΕΘΟΛ Μάντυ Κουρμπέλη και Αποστόλης Ζησόπουλος, αποτελεί προϊόν συνεργασίας και σύμπραξης δημιουργικών Λακώνων συμπολιτών μας του καλλιτεχνικού και πολιτισμικού χώρου.