Η αντίδραση των παλικαριών της Γαλάτιστας, με επικεφαλής τον αγαπημένο της Μανιώ, εκφράζει την αντίσταση της κοινότηταςΤο φιλοδώρημα ήταν μέρος του εθίμου, όπως και τα πειράγματα. Δεν έλειπαν οι σκανταλιές, ακόμη και το «κλέψιμο» λουκάνικων, στοιχεία που προσδίδουν στο δρώμενο διονυσιακό χαρακτήραΤη δεύτερη ημέραΤην τρίτη ημέρα«Απόψε μας κλέψαν τη Μανιώ, τρεις Τούρκοι αρβανιτάδες…και οι παλιότεροι στίχοι:«Πόψιμα σκέψαν τη Μανιώ, τρεις σκούρια κάνει τα δέσαμα…Οι στίχοι αυτοί δεν είναι απλή συνοδεία. Μεταφέρουν ιστορικές μνήμες, φόβους και ελπίδες, λειτουργώντας ως προφορικό αρχείο της κοινότητας.
Η κορύφωση στην πλατεία
Η τελική συγκέντρωση γίνεται στην πλατεία Επισμηναγού Χατζούδη. Μετά τη θεία λειτουργία, νταούλια και ζουρνάδες δίνουν το σύνθημα. Ο χορός απλώνεται, το γλέντι γίνεται συλλογικό και το έθιμο παύει να έχει θεατές. Όλοι συμμετέχουν.
Ένα έθιμο ταυτότητας
Ο Γάμος της Μανιώς και η Καμήλα δεν είναι απλώς μια αναβίωση. Είναι ζωντανό κομμάτι της ταυτότητας της Γαλάτιστας, ένα έθιμο που συνδέει ιστορία, σάτιρα, πίστη και κοινότητα. Κάθε χρόνο, το χωριό δεν θυμάται απλώς το παρελθόν του, αλλά το ξαναζεί.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Χαλκιδική – Xalkidiki Politiki .