Τό παρόν θέλει χρησιμεύσει αὐτῷ ὡς διαρκές μνημεῖον διά τήν Λευκάδιον Ευγένειάν του»

Διαβάστε επίσης:Η Ορκωμοσία του νέου Υφυπουργού Αγροτ. Ανάπτυξης & Τροφίμων Θ. Καββαδά

Το 1797, στο πλαίσιο των ναπολεόντειων πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης, ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατέλυσε τη «Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας» μετά από 1.100 χρόνια ιστορίας.

Σύμφωνα με την Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο (Οκτώβριος 1797) επισφραγίστηκε η διαίρεση των βενετικών εδαφών. Η πόλη της Βενετίας και η ενδοχώρα της δόθηκαν στην Αυστρία, ενώ τα Επτάνησα προσαρτήθηκαν στη Γαλλία.

Οι Γάλλοι έφεραν μαζί τους τις ιδέες της ισότητας και της ελευθερίας. Στη Λευκάδα, όπως και στα άλλα νησιά, οι Γάλλοι έκαψαν δημόσια τα βιβλία των ευγενών (το περίφημο Libro d’Oro), καταργώντας τους τίτλους και τα προνόμια των αρχόντων.

 Αναταραχές και Ξεσηκωμός

Αυτή η απότομη αλλαγή ξεσήκωσε τον κόσμο. Οι παλιοί ευγενείς έχασαν τη δύναμή τους και στα νησιά επικράτησε μεγάλη αναστάτωση και συγκρούσεις. Οι Γάλλοι, αν και υποσχέθηκαν ελευθερία, επέβαλαν σκληρούς φόρους, με αποτέλεσμα ο λαός να αντιδράσει και η κατάσταση να βγει εκτός ελέγχου.

 Η Ίδρυση της Επτανήσου Πολιτείας

Η αποχώρηση των Γάλλων από τα Επτάνησα και η ίδρυση της Επτανήσου Πολιτείας πραγματοποιήθηκε με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης στις 21 Μαρτίου 1800.

Πρόκειται για το πρώτο αυτόνομο ελληνικό κρατίδιο μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, το οποίο προέκυψε ως αποτέλεσμα της συνεργασίας Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά της Γαλλίας.

Σύνταγμα και Προσωπικότητες

Σχετικά με το κράτος, απέκτησε το δικό του σύνταγμα, γνωστό ως «Βυζαντινό», το οποίο προέβλεπε αριστοκρατικό πολίτευμα με έδρα τη Γερουσία στην Κέρκυρα. Επίσης, σημαντικό ρόλο στην οργάνωση του κράτους έπαιξε ο Ιωάννης Καποδίστριας, όπως και ο κόμης Γεώργιος Μοντσενίγος (Georgio Mocenigo), ο οποίος υπήρξε πληρεξούσιος απεσταλμένος του Τσάρου Αλέξανδρου Α’ της Ρωσίας στα Ιόνια Νησιά κατά την περίοδο της Επτανήσου Πολιτείας (1800-1807)

Μέσα σε αυτό το κλίμα της «επιστροφής» των αρχόντων, εκδίδεται το 1804 το συγκεκριμένο δίπλωμα. Ο Πρύτανης της Λευκάδας, Δημήτριος Φοσκάρδης, βεβαιώνει επίσημα ότι ο Απόστολος Ασπρογέρακας από τους Σφακιώτες που ανήκει στην επιφανή Σύγκλητο της νήσου αποδείχθηκε ότι κατείχε όλα τα προβλεπόμενα προσόντα ως ευγενής. 

Με την κόκκινη βουλοκέρινη σφραγίδα του, το έγγραφο αυτό «κλείδωνε» ξανά το κύρος της οικογένειας, αφήνοντας  πίσω τις μέρες των αναταραχών και της γαλλικής κατοχής. Είναι μια ζωντανή μαρτυρία για το πώς η Λευκάδα κατάφερε να κρατήσει τις παραδόσεις της μέσα από τις θύελλες της ιστορίας.