Μου άρεσε πολύ που σε επίσκεψη σε ταβέρνα, το επιδόρπιο που πρόσφεραν ήταν… υποβρύχιο, η «βανίλια», ένα παραδοσιακό ελληνικό κέρασμα. Το κέρασμα αυτό αποτελεί μια κλασική χειρονομία ελληνικής φιλοξενίας και, στους μεγαλύτερους, φέρνει αναμνήσεις παιδικών χρόνων.
Το όνομά του προέρχεται από τον τρόπο σερβιρίσματος: μια κουταλιά από το γλυκό βυθίζεται, σαν… υποβρύχιο, σε ένα ψηλό ποτήρι με παγωμένο νερό. Πρόκειται για μια παχύρρευστη, λευκή, μαστιχωτή πάστα με γεύση βανίλια ή μαστίχα Χίου. Φτιάχνεται κυρίως από ζάχαρη, νερό, γλυκόζη και άρωμα βανίλιας, βρασμένα μέχρι να γίνουν ένα αφράτο μείγμα. Ο τρόπος που συνήθως τρώμε το υποβρύχιο είναι να…γλείφουμε την πάστα από το κουτάλι και εναλλάξ να την βουτούμε στο νερό, πίνοντας συγχρόνως το αρωματισμένο από τη βανίλια νερό.
Η αρχική ονομασία της βανίλιας – υποβρυχίου ήταν «ζαχαροκάντιος ζυμωτή», η φράση που λέμε στα κάλαντα. Ήταν γνωστή και ως το «άσπρο γλυκό». Η χρήση της στη μορφή που την ξέρουμε, ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη, καθώς ήταν το επίσημο κέρασμα του Πατριαρχείου.
ΛΕΩΝ.Κ.