Ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου ΔημητρίουΉδη από τις 12 Οκτωβρίου 2012, μέσα από ένα συγκινητικό άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Κηφισιά», η συγγραφέας και συνεργάτιδα της εφημερίδας Ουρανία Παρδάλη – Νομικού ανέδειξε με ευαισθησία τη βαθιά σημασία που έχει για την πόλη ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου. Με λόγο ζεστό και ουσιαστικό, υπενθύμισε πως ο ναός αυτός δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό μνημείο, αλλά έναν ζωντανό τόπο πίστης και συλλογικής ταυτότητας.Μία άλλη βόμβα έπεσε επίσης κοντά στο σπίτι του Παπαδόπουλου, στην ταβέρνα του Θανάση Μπόκαρη. Εκεί σκοτώθηκε ένας οργανοπαίκτης μουσικός. Οι Κηφισιώτες αρνήθηκαν. Είχαν τον Άγιο Δημήτριο τόσα χρόνια και ουδέποτε τους παράτησε απροστάτευτους. Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου ήταν παλαιά και ζυμωμένη με τα μυστήριά τους, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους και με τη ζωή τους όλη. Αντίθετα η Μεταμόρφωση του Σωτήρα ήταν εκκλησιά καινούρια. Τα πνεύματα στην πόλη ήταν οξυμένα, λόγω των πολιτικών. Ο Δήμαρχος Σκοπετέας επέμενε. Έτσι χρησιμοποίησε «τα μεγάλα μέσα». Τελικά έκανε πολιούχο Άγιο της Κηφισιάς, τον Σωτήρα. Το κατόρθωσε με βασιλικό διάταγμα το 1948.Μου έλεγε η φίλη Ασπασία Τσαλαβούτα ότι την περίοδο που κτιζόταν η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, για να πάνε εκεί από το σπίτι τους που ήταν στη συμβολή των οδών Κρήτης και Διονύσου, έπρεπε να πάνε με κάρα κι έτσι έπαιρναν μαζί και πέτρες και σανίδια, γιατί τα έβαζαν στις τρύπες γύρω από τον Άγιο Δημήτρη για να μπορούν να πατήσουν χωρίς να λερωθούν. Μου έλεγε λοιπόν η Ασπασία πως κάποια φίλη της μονολογούσε όταν έφθανε στην εκκλησία «ας την ευχή, και να θέλουμε να ‘ρθουμε Άγιε μου Δημήτρη, να σε δούμε που κτίζεσαι, πώς να ‘ρθούμε που δεν μπορούμε». Σήμερα που η πόλη έχει Κηφισιώτη Δήμαρχο, σήμερα που η πόλη έχει πολλούς δημοτικούς συμβούλους Κηφισιώτες, σήμερα που η πόλη έχει πολλούς δημοτικούς συμβούλους που αν και νεότεροι στην πόλη αποδεικνύουν ότι θέλουν να σέβονται την ιστορία της και να μετέχουν του πολιτισμού της, η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου ζητά τη θέση που της αρμόζει στην Κηφισιά, τη θέση όπου την έβαλαν οι κάτοικοι σε δύσκολες ιστορικά στιγμές, τη θέση που κατείχε και ακόμη κατέχει στις ιστορίες που διηγιόντουσαν και ακόμη διηγούνται στα παιδιά τους για γενιές.
