Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε το αίτημα για την επιστροφή της έκτασης της πρώην γαλακτοβιομηχανίας ΑΓΝΟ στο Δημόσιο και στη συνέχεια ως κοινόχρηστος χώρος στον δήμος Παύλου Μελά, έναν στόχο που η τοπική κοινωνία διεκδικούσε εδώ και δεκαετίες.
Η υπόθεση αρχικά εξετάστηκε από το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ το οποίο δικαίωνε τον δήμο Παύλου Μελά, κρίνοντας αντισυνταγματικό τον Νόμο που επικαλέστηκε το ΥΠΑΑΤ το 2020. Όπως αναφερόταν στην απόφαση του Δ΄ Τμήματος, οι παραχωρήσεις που εκδόθηκαν με το άρθρο 123 του Αγροτικού Κώδικα καθίστανται πλέον ανακλητές εφόσο έχει πάψει να εξυπηρετείται ο αρχικός σκοπός της δημόσιας ωφέλειας. Ωστόσο, το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ είχε παραπέμψει την υπόθεση για εκδίκαση στην Ολομέλεια, προκειμένου αυτή να αποφασίσει για τη συνταγματικότητα της διάταξης του νόμου.
Τον Οκτώβριο του 2024 εκδικάστηκε στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με προεδρεύοντα τον Ε. Νίκα και εισηγητή τον Μ. Αθανασόπουλο και στις 6 Μαρτίου 2026 αναρτήθηκε η απόφαση.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά από την απόφαση, το αντικείμενο της υπόθεσης «δεν είναι ο πολεοδομικός χαρακτηρισμός της επίδικης εκτάσεως – ο οποίος δεν έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα, ώστε να τίθεται ζήτημα επιδείνωσης του περιβάλλοντος στην περιοχή του δήμου (…) αλλά το κύρος της πράξεως παραχωρήσεως του ακινήτου και, εν τέλει, ο φορέας του δικαιώματος κυριότητας του περιουσιακού αυτού στοιχείου».
«Ο Δήμος, ο οποίος δεν προβάλλει ίδιο δικαίωμα κυριότητας έχει δε απλώς προσδοκία – ενδιαφέρον να περιέλθει η κυριότητα της έκτασης στο Δημόσιο, προκειμένου, κατά τους ισχυρισμούς του, να καταστεί δυνατή η μελλοντική απόκτησή της και η υλοποίηση του πολεοδομικού σχεδιασμού με ευνοϊκότερους για αυτόν όρους το γεγονός, άλλωστε, ότι η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε κατόπιν της αναληφθείσας από τον Δήμο πρωτοβουλίας και των υποβληθέντων αιτημάτων του δεν αρκεί να του προσπορίσει έννομο συμφέρον να παρεμβληθεί στην έννομη σχέση του παραχωρησιούχου και του Ελληνικού Δημοσίου», σημειώνεται στην απόφαση.
«Δυσάρεστη εξέλιξη η απόφαση του ΣτΕ»
Η κρίση του ΣτΕ έχει γνωστοποιηθεί στη διοίκηση του Δημήτρη Ασλανίδη, η οποία ωστόσο, αναμένει να καθαρογραφεί και να κοινοποιηθεί επίσημα, ώστε να εξεταστεί από τη Νομική Υπηρεσία το σκεπτικό της απόφασης. Για δυσάρεστη εξέλιξη έκανε λόγο μιλώντας στη Voria.gr ο αντιδήμαρχος Πολεοδομίας και Αστικού Σχεδιασμού Θεολόγος Παπαδόπουλος.
«Η απόφαση της Ολομέλειας ουσιαστικά ανατρέπει αυτή του Δ΄Τμήματος. Περιμένουμε να έρθει πλήρως η απόφαση για να δούμε το σκεπτικό. Θεωρεί η Ολομέλεια ότι δεν έχει έννομο συμφέρον ώστε να ζητάει να κριθεί αντισυνταγματικός ο νόμος εναντίον του οποίου είχε προσφύγει ο δήμος», εξηγεί ο αντιδήμαρχος.
Όπως σημείωσε μετά την εξέταση της απόφασης της Ολομέλειας η διοίκηση θα αποφασίσει πώς θα κινηθεί είτε σε πολιτικό επίπεδο είτε σε δικαστικό. Βέβαια, όπως σημείωσε ο κ. Παπαδόπουλος, δεν υπάρχουν περιθώρια αντίδρασης σχετικά με το συγκεκριμένο δικαστήριο, καθώς έχει τελεσιδικήσει. «Υπάρχουν και άλλες εκκρεμοδικίες, θα δούμε πώς θα κινηθούμε», τόνισε.
Για τις ενέργειες της δημοτικής αρχής που ξεκίνησε τις κατεδαφίσεις από τον περασμένο Οκτώβριο στον χώρο του πρώην ΑΓΝΟ ο κ. Παπαδόπουλος τόνισε ότι εκκρεμούν ακόμα τα ασφαλιστικά μέτρα που έχουν κατατεθεί για το συγκεκριμένο ζήτημα. «Λογικά θα αναγκαστεί ο ιδιώτης να καθαρίσει τον χώρο», εξήγησε.
Υπενθυμίζεται πως οι κατεδαφίσεις σταμάτησαν καθώς οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες -οικογένεια Αλεξόπουλου- λίγο μετά την έναρξη των εργασιών τον περασμένο Νοέμβριο απέστειλε εξώδικη δήλωση και κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Το χρονολόγιο της ΑΓΝΟ στη Σταυρούπολη
Το 1955, το Υπουργείο Γεωργίας παραχωρεί έκταση περίπου 16 στρεμμάτων, στο Συνεταιρισμό Αγελαδοτρόφων Θεσσαλονίκης «Άγιο Μόδεστο», με καθορισμένο σκοπό την παστερίωση και αποθήκευση γάλακτος. Στη συνέχεια εκδίδεται τίτλος κυριότητας και μεταγράφεται η έκταση στο Υποθηκοφυλακείο Θεσσαλονίκης, χωρίς να παρέχονται επιπλέον δικαιώματα στον Συνεταιρισμό.
Το 1972, ο χώρος χαρακτηρίζεται Κοινόχρηστος (ΦΕΚ 303/Δ/1972).
Το 1974, η Ένωση Αγροτικών Γαλακτοκομικών και Αγελαδοτροφικών Συνεταιρισμών Θεσσαλονίκης ΑΓΝΟ αγοράζει από τον «Άγιο Μόδεστο» την έκταση και δημιουργεί την πρώτη βιομηχανία γάλακτος.
Οι ανεγερθείσες εγκαταστάσεις, πολλές από τις οποίες είναι αυθαίρετες, χρησιμοποιούνται για το σκοπό της παραχώρησης και λειτουργούν μέχρι περίπου το έτος 1992, όταν η ΑΓΝΟ μετεγκαθίσταται στον Λαγκαδά.
Και ενώ η παραχωρηθείσα έκταση και οι κτηριακές της εγκαταστάσεις, δεν χρησιμοποιούνται από το έτος 1992 για το σκοπό που παραχωρήθηκαν, αντί να επιστρέψουν ως περιουσία στο Δημόσιο και από εκεί ως κοινόχρηστος χώρος στον τότε Δήμο Σταυρούπολης -σημερινή Δημοτική Ενότητα του Δήμου Παύλου Μελά-, εισάγονται στο αποθεματικό του Συνεταιρισμού, υποθηκεύονται και τίθενται στην εκκαθάριση αυτού όταν η ΑΓΝΟ πτωχεύει. Ακολουθεί μεταβίβαση στην εκκαθαρίστρια «Αγροτική Τράπεζα», έπειτα σε ανώνυμη εταιρία της ίδιας και καταλήγει μετά από πώληση, σε ιδιώτες.
Φωτογραφία αρχείου