ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΗΡΙΑ (εθιμικά σύμβολα)
Το πασχαλινό αυτό εθιμικό σύμβολο έχει σβήσει πια από τη Νεάπολη αλλά κι από πολλά χωριά του Μεραμπέλου. Διατηρείται όμως στα χωριά της Φουρνής και τη Βουλισμένη.
Οι εκκλησίες των πλειότερων χωριών έχουν εκσυγχρονίσει τις χειροκίνητες καμπάνες με προγράμματα ηλεκτρονικά σε διάφορους ήχους. Και από τα ‘ξωμονάστηρα όμως έχουν εξαφανιστεί τ
α σημαντήρια κι έχουν αντικατασταθεί με καμπαναριά.
Η γραφικότητα και το σκίρτημα που ένιωθες από τον ήχο του σημαντηριού, πάει, χάθηκαν. Όλα τα σημαντήρια είχαν γλυκό ήχο. Οι σύγχρονες όμως καμπάνες που τοποθετούνται σε εκκλησίες, μέσα στις πόλεις και τα χωριά αλλά και στα ‘ξωμονάστηρα, δεν διαφέρουν πολύ από τη φωνή ενός … βραχνοκόκορα! Κρίμα!
Ο παλιός σημαντηράς που γύριζε πόρτα – πόρτα τα σπίτια των ενοριτών για να τους προτρέψει να μην κοιμηθούν και να ‘ρθουν με την ώρα τους στις μυσταγωγικές αγρυπνίες της Εκκλησίας μας, δεν υπάρχει πια.
Θυμούμαι ντεληκανιδάκια εμείς εποχές περασμένες, να φέρνομε γύρα όλα τα ‘ξωμονάστηρα και τις μικρές εκκλησίες την ενορίας τ’ Αγιωργιού στη Νεάπολη. Μαζεύαμε τα σημαντήρια και
Και του χρόνου παιδιά, και του χρόνου. Να σας χαίρουνται οι γονέοι σας απού βαστάτε το χρησιμοποιούνταν για καθαρά πρακτικούς λόγους. Έτσι με το πέρασμα των αιώνων και την εμφάνιση του χριστιανισμού, ανάβλυσε ο συμβολισμός.
Πολλοί από τους πρώτους Πατέρες της Εκκλησίας μας ήσαν αντίθετοι στη χρήση κεριών και λαμπάδων για λατρευτικούς σκοπούς. Πολλοί άλλοι όμως όπως ο Άγιος Αθανάσιος, εβεβαίωναν ότι η χρήση τους, αρμόζει μόνο στη λατρεία του Θεού.
Από κείνη την εποχή κεριά και λαμπάδες επικρατούν.
Ιδιαίτερα τις μέρες του Σταυρικού και του Αναστάσιμου Πάσχα, τα εθιμικά αυτά σύμβολα λατρείας, έρχονται να συμπληρώσουν την ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Ιερές Ακολουθίες των αγρυπνιών και να προσδώσουν και να τονίσουν το μυσταγωγικό χαρακτήρα στις νυχτερινές συνάξεις των πιστών.
Για τα χρόνια στα οποία αναφερόμαστε (1940 – 1950) το χρώμα των κεριών που άναβαν οι πιστοί στο μανουάλι της εκκλησίας, είχε, εκτός του κύριο, κι ένα ιδιαίτερο συμβολισμό που διατηρείται και σήμερο.
Έτσι, Σάββατο Λαζάρου, Κυριακή των Βαΐων ως και Μ. Δευτέρα (Ακολουθία του Νυμφίου), τα κεριά και οι λαμπάδες στην εκκλησία είναι άσπρου χρώματος λόγω χαρούμενων γεγονότων.
Από τη Μ. Τρίτη όμως ως και τη Μ. Παρασκευή, αυτά είναι σκούρα, το δε Μ. Σάββατο μέχρι και όλη τη Διακαινήσιμη Εβδομάδα είναι και πάλι άσπρα λόγω του χαρμόσυνου Μηνύματος της Ανάστασης.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΙΣΠΙΤΑ
ΗΘΗ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΜΕΡΑΜΠΕΛΟ