Του Αχιλλέα Χατζηνούσιου
Η αλήθεια των αριθμών , στην περίπτωση του Δήμου Κηφισιάς τα επίσημα στοιχεία δείχνουν μια νέα πραγματικότητα. Με στρατηγικό σχεδιασμό, ο Βασίλης Ξυπολυτάς κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να επιτύχει ένα εντυπωσιακό μάζεμα στα οικονομικά, αυξάνοντας τα διαθέσιμα από 5,7 εκ. € σε 16,9 εκ. €.
Παρά τις διαφορετικές αναγνώσεις της αντιπολίτευσης του Γιώργου Θωμάκου για τη διαχείριση των αποθεματικών, η συνέπεια αποτυπώνεται ξεκάθαρα στις επίσημες αναρτήσεις στο πρόγραμμα Διαύγεια. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές σχεδόν μηδενίστηκαν υπό τη διοίκηση που ασκεί ο Βασίλης Ξυπολυτάς, σημειώνοντας πτώση 99,54%. Αυτή η οικονομική θωράκιση αποτελεί πλέον το θεμέλιο για τη διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος, πέρα από παραταξιακές αντιπαραθέσεις. Βάσει νόμου (Ν. 4305/2014), όλοι οι Δήμοι υποχρεούνται να αναρτούν κάθε μήνα στο Διαύγεια έναν πίνακα με τα Έσοδα (βεβαιωθέντα και εισπραχθέντα) και τα Έξοδα.
Η πρώην διοίκηση του Γιώργου Θωμάκου επέλεξε ένα μοντέλο δημοσιονομικής συσσώρευσης, δίνοντας προτεραιότητα στη δημιουργία ενός ισχυρού αποθεματικού. Αυτή η στρατηγική εξασφάλισε μεν τη ρευστότητα του Δήμου, όμως συνοδεύτηκε από χαμηλούς ρυθμούς απορρόφησης κονδυλίων για τεχνικά έργα, αφήνοντας κρίσιμες υποδομές σε Κηφισιά, Νέα Ερυθραία και Εκάλη σε κατάσταση αναμονής. Η αντιπολίτευση τότε υπεραμυνόταν αυτής της επιλογής ως “νοικοκυροσύνη”, ενώ οι επικριτές τη χαρακτήριζαν ως διαχειριστική αδράνεια.
Η δομική διαφορά μεταξύ των δύο διοικήσεων εντοπίζεται στη διαχείριση του Δείκτη Ταμειακής Ρευστότητας (Cash Ratio), ο οποίος ορίζεται από το κλάσμα:Cash Ratio = frac{Ταμειακά Διαθέσιμα + Ταμειακά Ισοδύναμα}{Βραχυπρόθεσμες Υποχρεώσεις}
Αντίθετα, η πορεία υπό τον Δήμαρχο Βασίλη Ξυπολυτά μετατοπίζει το κέντρο βάρους στην άμεση ανταποδοτικότητα. Η τριπλάσια αύξηση των διαθεσίμων συνδυάζεται πλέον με μια επιθετική διεκδίκηση πόρων (π.χ. Πράσινο Ταμείο), στοχεύοντας στον ταυτόχρονο μηδενισμό των ληξιπρόθεσμων οφειλών και την ενεργοποίηση μεγάλων εργολαβιών για άσφαλτο και φωτισμό. Εδώ, το πλεόνασμα δεν αντιμετωπίζεται ως στατικός “κουμπαράς”, αλλά ως δυναμικό εργαλείο που πρέπει να επιστρέψει στον πολίτη μέσω έργων, επιδιώκοντας να κλείσει το κενό υποδομών των προηγούμενων ετών
Η ιστορική αναδρομή μάς διδάσκει πως ο πλούτος αποκτά πραγματική αξία μόνο όταν μετατρέπεται σε έργο πνοής. Το πιο λαμπρό παράδειγμα αυτής της λογικής υπήρξε ο Περικλής, ο οποίος δεν δίστασε να αξιοποιήσει τους πόρους από το Ταμείο της Δηλιακής Συμμαχίας –που είχε συσσωρευτεί για ώρα ανάγκης– προκειμένου να αναμορφώσει ριζικά την Αθήνα. Για τον μεγάλο ηγέτη, το χρήμα που έμενε αδρανές στα ταμεία ήταν απλώς στατικά νούμερα, ενώ το χρήμα που επενδυόταν σε υλικά και τεχνίτες ήταν αυτό που γεννούσε πολιτισμό, θέσεις εργασίας και ισχύ.
Έτσι, η Ακρόπολη και ο Παρθενώνας δεν υπήρξαν απλώς θρησκευτικά μνημεία, αλλά το αποτέλεσμα μιας τολμηρής δημοσιονομικής απόφασης: η μετατροπή της πλεονάζουσας ρευστότητας σε δημόσιο πλούτο ορατό σε όλους. Όπως τότε η Αθήνα χρησιμοποίησε τα αποθεματικά της για να αλλάξει την όψη του αρχαίου κόσμου, έτσι και σήμερα η διοίκηση ενός Δήμου αποδεικνύει πως η ευμάρεια των αριθμών δικαιώνεται μόνο όταν μετουσιώνεται σε υποδομές και ποιότητα ζωής, αφήνοντας πίσω της έργα με ιστορικό αποτύπωμα.
Πλέον, ο δρόμος είναι ανοιχτός για τα μεγάλα έργα υποδομής, τον ηλεκτροφωτισμό και τις απαραίτητες ασφαλτοστρώσεις σε Κηφισιά, Νέα Ερυθραία και Εκάλη. Ας ευχηθούμε να υλοποιηθεί το έργο και να αλλάξει όψη η περιοχή, όπως ακριβώς υπόσχονται οι δείκτες της προόδου.«Ο Δήμος μπορεί να πηγαίνει καλά, αλλά οι ελεύθεροι επαγγελματίες έχουμε γονατίσει λόγω έλλειψης ρευστότητας. (Διακοπή προγράμματος λόγω κενού ταμείου!)»