Σημαντική μείωση στην παραγωγή φέτας ενδέχεται να καταγραφεί φέτος στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Τυριού Φέτας (ΕΔΟΦ). Ο πρόεδρος της Οργάνωσης, Μιχάλης Σαράντης, κατά την τοποθέτησή του στη Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για τον Πρωτογενή Τομέα, προειδοποίησε ότι η παραγωγή του εμβληματικού ΠΟΠ προϊόντος ενδέχεται να μειωθεί έως και κατά 20.000 τόνους μέσα στο 2026.
Ο ίδιος παρουσίασε αναλυτικά στοιχεία για την κατάσταση της ελληνικής κτηνοτροφίας, επισημαίνοντας ότι οι εκτιμήσεις της ΕΔΟΦ για το πραγματικό ζωικό κεφάλαιο της χώρας διαφέρουν σημαντικά από τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας. Όπως ανέφερε, οι μαζικές θανατώσεις ζώων που σημειώθηκαν τους τελευταίους μήνες έχουν ήδη αρχίσει να επηρεάζουν την παραγωγή πρόβειου γάλακτος, το οποίο αποτελεί τη βασική πρώτη ύλη για την παραγωγή φέτας.
Σύμφωνα με τον κ. Σαράντη, περίπου 500.000 ζώα έχουν θανατωθεί από τον περασμένο Οκτώβριο, με αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά η διαθέσιμη ποσότητα γάλακτος που προορίζεται για την παραγωγή του παραδοσιακού ελληνικού τυριού. Μάλιστα, όπως υπογράμμισε, σχεδόν το 50% των ζώων που χάθηκαν ήταν γαλακτοφόρα, γεγονός που επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση. Η μείωση της παραγωγής γάλακτος καταγράφηκε ιδιαίτερα έντονα τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο, όταν παρατηρήθηκε σημαντική πτώση στις ποσότητες που κατευθύνονταν στα τυροκομεία.
Κομβικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή φαίνεται να παίζει η ευλογιά των αιγοπροβάτων, μια ζωονόσος που εξακολουθεί να απασχολεί σοβαρά τον κτηνοτροφικό κλάδο. Ο πρόεδρος της ΕΔΟΦ υπενθύμισε ότι το πρόβλημα ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2024 και συνεχίζει να προκαλεί απώλειες στο ζωικό κεφάλαιο για περισσότερο από ενάμιση χρόνο.
Όπως εξήγησε, η διαχείριση της νόσου αποτελεί αρμοδιότητα των περιφερειακών αρχών και σε αρκετές περιπτώσεις η καθυστέρηση στη λήψη των αναγκαίων μέτρων επέτρεψε την ευρύτερη διασπορά της ασθένειας. Η ευλογιά των αιγοπροβάτων χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα ανθεκτική, καθώς μπορεί να επιβιώσει στο περιβάλλον ακόμη και για έξι μήνες, γεγονός που καθιστά δύσκολη την πλήρη εξάλειψή της.
Παράλληλα, ο κ. Σαράντης αναφέρθηκε και στις ανησυχίες που έχουν εκφραστεί σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της εμπορικής συμφωνίας MERCOSUR στο μέλλον της φέτας. Όπως υποστήριξε, οι φόβοι αυτοί είναι υπερβολικοί, καθώς οι εξαγωγές φέτας προς τις χώρες της Λατινικής Αμερικής παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, οι ετήσιες εξαγωγές φέτας προς την περιοχή δεν ξεπερνούν τους 30 τόνους, την ώρα που μόνο η Γερμανία εισάγει περισσότερους από 25.000 τόνους ετησίως. «Η φέτα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα σε παγκόσμιο επίπεδο, παρά μόνο τον κακό μας εαυτό», σημείωσε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στα περιστατικά νοθείας που κατά καιρούς έχουν απασχολήσει τον κλάδο.
Ο πρόεδρος της ΕΔΟΦ υπογράμμισε ότι η Οργάνωση είναι αποφασισμένη να κινηθεί αυστηρά απέναντι σε φαινόμενα παραβατικότητας, τα οποία πλήττουν την αξιοπιστία και τη φήμη του προϊόντος στις διεθνείς αγορές.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις δομικές αδυναμίες του κλάδου της κτηνοτροφίας. Όπως είπε, πάνω από το 50% των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων στη χώρα λειτουργούν χωρίς τις απαραίτητες άδειες, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στην εφαρμογή μέτρων βιοασφάλειας. Για τον λόγο αυτό τόνισε την ανάγκη δημιουργίας οργανωμένων χώρων για την εγκατάσταση σύγχρονων στάβλων με όλες τις προβλεπόμενες προδιαγραφές.
Την ίδια στιγμή, η φέτα παραμένει ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες της ελληνικής αγροδιατροφικής οικονομίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΔΟΦ, το προϊόν αποφέρει στην ελληνική οικονομία περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως. Από τους περίπου 140.000 τόνους φέτας που παράγονται κάθε χρόνο, οι 85.000 κατευθύνονται στις διεθνείς αγορές.
Ο κ. Σαράντης υπογράμμισε ότι η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει ουσιαστικά τους παραγωγούς της πρώτης ύλης, καθώς το 90% του πρόβειου γάλακτος στην Ελλάδα καταλήγει στην παραγωγή φέτας. Όπως τόνισε, οι ενισχύσεις προς τους κτηνοτρόφους θα πρέπει να συνδεθούν άμεσα με την πραγματική παραγωγή γάλακτος, κρέατος και ζωοτροφών, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του κλάδου και η συνέχιση της παραγωγής ενός προϊόντος που αποτελεί διεθνές σύμβολο της ελληνικής γαστρονομίας.