Το εύρημα αποτελεί έναν επιβλητικό χαλύβδινο θόλο (προστατευτικό κάλυμμα όλμου), ο οποίος, με διάμετρο που κυμαίνεται από 1,5 έως 2 μέτρα και εκτιμώμενο βάρος που υπερβαίνει τους 5 τόνους, μαρτυρά την στιβαρότητα των οχυρωματικών κατασκευών της εποχής. Αυτό το ιστορικό τεκμήριο αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα της ευρύτερης αμυντικής διάταξης Μεταξά, με την προέλευσή του να εντοπίζεται ειδικότερα στο Οχυρό Μπαρτίσεβα.
Μιλώντας στα ΧΡΟΝΙΚΑ της Δράμας, ο υπεύθυνος για τη λειτουργία του Οχυρού Λίσσε, κ. Ησαΐας ΧατζηκωνσταντίνουΌπως τόνισε ο κ. Χατζηκωνσταντίνου το εύρημα μεταφέρθηκε στον ιστορικό χώρο του Οχυρού Λίσσε, όπου πρόκειται να υποστεί τις απαραίτητες εργασίες συντήρησης και να λάβει την ενδεδειγμένη θέση σε έκθεση. Θα πλαισιώνεται από επεξηγηματική πινακίδα, ώστε οι επισκέπτες να έχουν τη δυνατότητα να εμβαθύνουν στην ιστορική του σημασία και να κατανοήσουν την πορεία του στον χρόνο.
Σημασία όμως έχει και το πως εξελίχθηκε αυτή η υπόθεση. Όπως είπε ο κ. Χατζηκωνσταντίνου, τα οχυρωματικά έργα της γραμμής Μεταξά κατασκευάστηκαν την περίοδο μεταξύ 1936 – 1940. Ένα από αυτά τα έργα ήταν και η τσιμεντένια κατασκευή που έφερε τον θόλο που προστάτευε τα ολμοβόλα. Ολμοβολία υπήρχαν σε κάθε ένα από τα 11 οχυρά που βρίσκονται στην περιοχή του Νευροκοπίου. Το 1941 με τη συνθηκολόγηση, η βόρεια Ελλάδα δόθηκε στην δικαιοδοσία των βουλγαρικών στρατευμάτων, τα οποία προσπάθησαν να καταστρέψουν στον ελληνικό χώρο, ότι θεωρούσαν ότι απειλούσε τη χώρα τους. Ανατίναξαν υποδομές ανάμεσα στις οποίες και οι συγκεκριμένοι θόλοι που εκσφενδονίστηκαν σε κάποια απόσταση. «Μου είχε γνωστοποιήσει ο κ. Μιλτιάδης ΔημητριάδηςΜε τη διάσωση του θόλου, αποφεύχθηκε η ενδεχόμενη εκποίησή του ως άχρηστου μετάλλου και εξασφαλίστηκε η διατήρησή του ως αδιάψευστου μάρτυρα της ιστορίας της περιοχής.
