Ο γεωπόνος Μανόλης Βιδάλης, με αφορμή τον τεράστιο πλάτανο στο Κράσι Ηρακλείου, μας σχολίασε ένα ακόμα θέμα που έχει σχέση με τα δένδρα αυτά, κάποια από τα οποία, τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε να έχουν ξεραθεί ή να κινδυνεύουν να ξεραθούν.
«Γνωρίζουμε το πρόβλημα με τον τεράστιο πλάτανο στο Κράσι. Παρόμοια περίπτωση είναι και ο πλάτανος της Κριτσάς, στο κέντρο του χωριού. Πριν από δύο χρόνια πήγαμε και κάναμε ένα κλάδεμα κυρίως της κορυφής και όχι των οριζόντιων κλώνων, ώστε το δένδρο να μην χάσει την αίγλη του. Με αυτόν τον τρόπο δεν είχε μεγάλη αντίσταση στον αέρα. Επίσης, στα σημεία που κόψαμε, βάλαμε πάστα εμβολιασμού και κάναμε και ένα ψεκασμό με βιολογικό οξυχλωριούχο χαλκό. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο πλάτανος της Κριτσάς, όχι μόνο διατηρήθηκε, αλλά ξαναβλάστησε και πήρε την παλιά του αίγλη».
Για τον πλάτανο της Κριτσάς, όπως και σ’ αυτόν στο Κράσι, ο Μανόλης Βιδάλης επισημαίνει ορισμένες καταστάσεις, που ισχύουν και σε άλλα πλατάνια:
«Κοντά στον πλάτανο της Κριτσάς υπήρχε ένα πηγάδι, που τον τροφοδοτούσε νερό. Με τη λειψυδρία και την ανομβρία που επικρατεί τα τελευταία χρόνια, σταμάτησε η τροφοδοσία του με νερό. Για να λύσουμε και αυτό το πρόβλημα, βάλαμε ένα κομμάτι λάστιχο, με σταγόνες, που στάζει νερό όλο το χρόνο. Απλά πράγματα! Το φετινό καλοκαίρι είχε ξανά θαυμάσια εμφάνιση».
»Το ίδιο και στο Κράσι! Οι πηγές που είναι δίπλα του, για πολλούς μήνες, στέρεψαν από νερό. Η λύση δεν είναι να κόβουμε τους πλατάνους! Αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι η διαδικασία που σας προανέφερα. Εκεί που χάσαμε πολλά πλατάνια ήταν στην Ζάκρο γιατί, αφ’ ενός μειώθηκαν τα νερά και αφ’ ετέρου χτυπήθηκαν από ένα άλλο έντομο που ανοίγει τρύπες στον κορμό. Παράλληλα, κάποιοι από αυτούς καλύφτηκαν από κισσούς, που ρίζωναν στον κορμό τους και τραβάγανε την υγρασία. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεραθούν πάρα πολλοί», ολοκληρώσαμε την ενδιαφέρουσα συνομιλία μας με το γεωπόνο.
λεων.κ.