Skip to content

Την έγκριση του Δημοτικού Συμβουλίου Χαλανδρίου έλαβαν ο Προϋπολογισμός και το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου για το 2026. Οι σχετικές εισηγήσεις της διοίκησης εγκρίθηκαν με ευρεία πλειοψηφία από το Σώμα, στη διπλή συνεδρίαση της 26ης Ιανουαρίου. «Ναι» ψήφισε η παράταξη του δημάρχου Σίμου Ρούσσου («Αντίσταση με τους Πολίτες») αλλά και το «Χαλάνδρι Ορίζοντας 2023» (Μάνος Κρανίδης). Καταψήφισαν «Αγαπάμε το Χαλάνδρι» (Κρίστη Αγαπητού), «Χαλάνδρι στο φως» (Χάρης Ρώμας), και Λαϊκή Συσπείρωση (Λούλα Καρατζά, Γιάννης Παπαγεωργίου). Δείτε ΕΔΩ«Ευχαριστούμε τις υπηρεσίες για την κατάρτιση και του προϋπολογισμού και του τεχνικού προγράμματος. Συζητάμε για το τεχνικό και για το προϋπολογισμό, δύο βασικά εργαλεία που δείχνουν από τη μία τι θα θέλαμε να κάνουμε ως Δήμος, αλλά και από την άλλη τι πραγματικά μπορούμε να κάνουμε στην πόλη και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα το οποίο υπάρχει για αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε. Οπότε η σημερινή συζήτηση δεν είναι μόνο λογιστική, δεν είναι τεχνική, είναι μια συζήτηση θα λέγαμε ρεαλισμού και προτεραιοτήτων. Είναι η συζήτηση που θεωρητικά θα απαντάει στο ερώτημα το 2026 η καθημερινότητα των δημοτών θα είναι καλύτερη. Η παράταξή μας φυσικά κατανοεί όλες τις δυσκολίες. Το πλαίσιο, το περιβάλλον στο οποίο λειτουργούν σήμερα οι δήμοι, το οποίο είναι αρκετά δύσκολο, κατανοούμε το αυξημένο ενεργειακό κόστος, τις αυξημένες ανάγκες, τις πιέσεις στις κοινωνικές δομές, τους αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες. Όμως, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, θα πρέπει ο προϋπολογισμός του Δήμου μας να είναι καθαρός, ασφαλής και εφαρμόσιμος, υλοποιήσιμος.«Εμείς θα κάνουμε μία κριτική στο γίγνεσθαι αυτή τη στιγμή του Χαλανδρίου, στα έργα κυρίως, και θα χρησιμοποιήσω έναν τρόπο απλό και κατανοητό, θα αποφύγω δηλαδή την ξύλινη γλώσσα. Δεν είμαστε εμείς που παροτρύνουμε τους δημότες… να κάνουν σκληρή κριτική στα έργα αστικής ανάπλασης, βιοκλιματικής μάλιστα, που τόσο περήφανα παρουσιάζετε, γιατί μόνο εσείς τα βλέπετε όμορφα και αποτελεσματικά. Ο περισσότερος κόσμος γκρεμοτσακίζεται στους αμφιβόλου ποιότητος και κακής κατασκευής κυβόλιθους, που αποτελούν κύριο μέρος της ανάπλασης των πεζοδρομίων. Τακούνια σπάνε στις σχισμές, πόδια στραμπουλίζονται. Καροτσάκια μωρών και αμαξίδια αναπήρων χοροπηδάνε επικίνδυνα. Γι’ αυτά τα έργα κλείσατε επί μήνες και ουσιαστικά διαλύσατε την αγορά Χαλανδρίου.«Ερχόμαστε να συζητήσουμε και θα έπρεπε να γίνεται με ιδιαίτερη σοβαρότητα αυτό, τον προϋπολογισμό του Δήμου ένας. Ένα προϋπολογισμό που δεν είναι ξεκομμένος από τον προϋπολογισμό του κράτους και δημοσιονομικά αλλά και πολιτικά. Η κεντρική κυβέρνηση έχει ψηφίσει ένα προϋπολογισμό φτώχειας και πολέμου, ένας τον χαρακτήρισε στο μαζικότατο συλλαλητήριο εργαζομένων και αγροτών ο σύντροφος Μάνος Παπαγεωργίου, κατά τη διάρκεια ένας στρατιωτικής θητείας και γι’ αυτό το πράγμα τιμωρήθηκε. Έναν προϋπολογισμό που δεν βρίσκει έξοδα, που δεν βρίσκει χρήματα για ένας λαϊκές ανάγκες, αντίθετα βρίσκει για ένας μεγαλοεφοπλιστές, για ένας βιομήχανους. Γενικότερα για το μεγάλο κεφάλαιο και για ένας πολεμικούς εξοπλισμούς.«Αυτό που βλέπουμε και σε αυτόν τον προϋπολογισμό και στο τεχνικό πρόγραμμα είναι ότι καταρχάς έχουμε μία εξάρτηση από το κεντρικό κράτος. Το είναι αναμφίβολο και όλη η ανάπτυξη ένας… και οι επενδύσεις εξαρτώνται από εργαλεία χρηματοδοτικά, τα οποία πρέπει να διεκδικήσει η κάθε διοίκηση. Και το κάθε Δημοτικό Συμβούλιο θα έλεγα, γιατί πολλά θέματα έχουν ψηφιστεί ομόφωνα εδώ. Και εγώ να ένας πω και κάτι, θεωρώ ότι είναι και πιο δύσκολο για όποιον δεν είναι στη διοίκηση να ψηφίσει κάποια θέματα. Δεν είναι έτσι σε όλους ένας δήμους. Αυτό το Δημοτικό Συμβούλιο έχει ψηφίσει πολλά ομόφωνα έργα. Και πραγματικά θέλω να πω ότι η τεχνική υπηρεσία και προφανώς και η διοίκηση έχει κάνει μια πολύ σοβαρή προσπάθεια ένας μελέτες. Το ξαναλέω και το λέω και ως μηχανικός, χωρίς μελέτες δεν μπαίνεις ποτέ σε χρηματοδοτήσεις. Εκεί πιστεύω ότι θα μπορούσε το τεχνικό πρόγραμμα. Να κάνουμε μια μεγαλύτερη προσπάθεια και να μπουν και κάποιες παραπάνω μελέτες. Για παράδειγμα, θεωρώ, Δήμαρχε, ότι πρέπει κάποια στιγμή να δούμε το θέμα του Μαμόπουλου. Κάποια στιγμή πρέπει να το δούμε. Άσχετως που τώρα, και το είχαμε συζητήσει, δεν είναι εύκολο, αλλά η μελέτη μπορεί να προχωρήσει κάποια στιγμή. Να έχουμε μια μελέτη ή να επικαιροποιήσουμε μια παλιά που υπήρχε, αν θυμάμαι, από την εποχή του Γρηγόρη Ζαφειρόπουλου, νομίζω πρέπει να επικαιροποιηθεί, ώστε να είμαστε σε ετοιμότητα όταν δοθεί αυτή η ευκαιρία. Να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε αυτό το κρίσιμο ακίνητο, που δεν μπορεί να παραμείνει έτσι. Φαντάζομαι όταν λυθεί και το θέμα του ΧΕΥ και όταν προχωρήσουν τα πράγματα, το έχουμε πει αυτό ένας φορές από τον καιρό. Απ’ την άλλη γίνεται μια πολύ σοβαρή προσπάθεια με τα ίδια κεφάλαια, που είναι βέβαια περιοριστικό, διότι έχουμε πολύ περιορισμένους κεντρικούς αυτοτελείς, συμφωνώ πλήρως, δηλαδή το κράτος δίνει πολύ λίγους πόρους γιατί ένας πάει αλλού, να μην τα λέμε αυτά τώρα, για να γίνουν κάποια έργα συντηρήσεων που δεν μπορούν να γίνουν με χρηματοδοτήσεις, ένας και ασφαλτοστρώσεις και άλλα θέματα που και εμείς οι πιο έμπειροι μπορούμε να τα καταλάβουμε, που είναι απολύτως απαραίτητα. Σχολεία, ασφαλτοστρώσεις, επισκευές, πάρα πολλά θέματα που είμαστε περιορισμένοι γιατί θα θέλαμε να έχουμε παραπάνω έσοδα από εκεί. Και να μην εξαρτώμαστε από ένας πόρους, ένας εξωτερικούς. Μάλιστα εδώ βλέπω ότι στο τεχνικό πρόγραμμα έχουμε εξάρτηση 70% από ξένα κεφάλαια.Ένας, τα έργα προσβασιμότητας πρέπει να συνεχίσουν. Είχαμε ψηφίσει το ΣΒΑΚ, μια κεντρική μελέτη, η οποία πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε αγώνα να υλοποιηθεί. Ένας οι προμήθειες, όλα αυτά τα θέματα τα οποία πρέπει να καλυφθούν σε έναν Δήμο για να μπορεί να λειτουργεί και ένας βλέπουμε μόνο η μισθοδοσία και οι λειτουργικές ανάγκες τρώνε το μεγαλύτερο κομμάτι των ιδίων εσόδων. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα, είμαστε σε μια πολύ δύσκολη εποχή. Το τέλος, θα αφήσει, ένας είπε και ο Δήμαρχος, είναι κάθε χρόνο ένα ερωτηματικό, τα έξοδα ανεβαίνουν συνέχεια ούτε μπορείς να ανεβάζεις τα υπόλοιπα έσοδά σου. Το ένας σημαντικό που εμένα μου αρέσει πάρα πολύ είναι ότι γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια να δεσμευτούν χώροι, να γίνουν οι απαλλοτριώσεις, είναι πολύ σημαντικό για την πόλη, λείπουν ελεύθεροι χώροι, λείπουν κατά πολύ ελεύθεροι χώροι και πρέπει αυτά τα 35 οικόπεδα που πήραμε την απόφαςη ομόφωνα, δεν θυμάμαι κανένα, αλλά νομίζω ομόφωνη ήταν για το πρόγραμμα δέσμευσης, να κάνουμε έναν αγώνα και θέλει πάρα πολλή οικονομία.

«Αναστάτωση βλέπω. Το Χαλάνδρι λοιπόν πέρασε άβρεχτο από 150 τόνους ανά στρέμμα βροχή προχθές. Για τα προβλήματα που είχαμε ήταν δύο υπόγεια… Αυτό είχαμε, δύο υπόγεια, ένα κυλικείο και ένας λέβητας. Αυτά ήταν τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε. Όχι για να περηφανευτούμε, που ακούστηκε προηγουμένως, γιατί μερικοί νομίζουν ότι είμαστε σαν και τους ίδιους και κρίνουν όλα όπως κρίνουν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Όχι για να περηφανευτούμε, αλλά για να πούμε ότι αυτό που λέγεται περί προτεραιοτήτων… Και οι κατηγορίες που τόσο εύκολα εκτοξεύονται περί λάθος προτεραιοτήτων είναι άδικες. Το λιγότερο που μπορεί να πει κανένας. Είναι εντελώς άδικες και εκτός πραγματικότητας.  (…)

Φεύγω από τα όμβρια ύδατα γιατί νομίζω ότι είναι και πασίφανες. Δεν αποτελούσε μόνιμο αίτημα όλων των παρατάξεων του Δημοτικού Συμβουλίου και των πολιτών, όταν γινήκανε τα όμβρια ή κατά το διάστημα που γινόντουσαν, λέγανε σκάβετε αλλά οι δρόμοι πέφτετε μέσα, γίνονται λακκούβες. Όλο το Χαλάντρι ήταν βομβαρδισμένο τοπίο. Δεν υπήρχε άσφαλτος πουθενά. Ήταν στη γειτονιά τη δικιά μου, η τελευταία άσφαλτος είχε πέσει την Ολυμπιάδα. Σε δύο δρόμους, στην Ολύμπου και στη Μεταμορφώσεως. Όταν διανύχθηκε η Ολύμπου και έπεσε το σπιτάκι κάτω και μπήκαμε και μπαίναμε από τη δική τους πλαγκεντίας για να κάνουν παρακαμπτήριο. Από τότε είχε να πέσει. Σε τρεις δρόμους ασφαλτοστρώναν στην Τούφα, Ολύμπου Μεταμορφώσιος, πουθενά αλλού. Αυτό ήταν η Τούφα. Και σε όλο το Χαλάδρη φάνηκε, γιατί όταν ξύναμε την ασφάλτω, όταν γινόντουσαν οι αποξήσεις της ασφάλτου, βγαίνανε ένα πόντο και δύο η άσφαλτος από κάτω και από κάτω ήταν χαλίκι. Από τότε είχαν να γίνουν. Είχε γίνει μια ασφαλτόστρωση κάποτε και έγινε. Δεν ήταν έργο υποδόμηση η οδοποιία, δεν ήταν έργο προστασίας ασφάλειας των αυτοκινητιστών, των δικυκλιστών και των πεζών, δεν ήταν έργο ασφάλειας, πρώτης της ασφάλειας. Το πετάξαμε, δεν το ακούσαμε. 13.100.000 κάνανε τα τέσσερα έργα οδοποιίας που δημοπρατηθήκαν από το 19 μέχρι το 23 και εκτελέστηκαν από τον Οκτώβριο του 20 μέχρι τον Απρίλιο του 24. 13.100.000 τόσα ούτε η περιφέρεια δεν έχει κάνει 13 εκατομμύρια ασφαλτοστρώσεις σε όλη την Αττική, αυτή την περίοδο που συζητάμε. Δεν δείχνει αυτό την προτεραιότητα στην ασφάλεια. Ξεχάσαμε τις λακκούβες.

Όταν στρώναμε λοιπόν τους δρόμους… μας λέγανε μερικοί εδώ πέρα μέσα ότι ήταν και προεκλογική, από το 20 έχει ξεκινήσει η προεκλογική για αυτούς. Λοιπόν, όταν στρώναμε τους δρόμους, λένε δεν έχετε πεζοδρόμια όμως. Κι ας είναι τα πεζοδρόμια ευθύνη των παρόδιων ιδιοκτητών, κι ας λέει ο οικοδομικός κανονισμός ποιος φτιάχνει τα πεζοδρόμια και ποιος δεν τα φτιάχνει, δεν έχετε πεζοδρόμια. Φτάσαμε σε εκλογές το 23, δεν έχετε πεζοδρόμια. Τι λέγαμε, έγιναν τα έργα ουβρίων, έγιναν οι οδοποιεία. Αφού πέρασαν τα δίχτυα, οι οπτικές σύνες, το φυσικό αέριο με πολύ κόπο και αίμα για να γίνουν όλοι αυτοί οι προγραμματισμοί, θα κάνουμε και τις αναπλάσεις στο βαθμό που εξασφαλίσουμε ωριμότητα μελέτη και στο βαθμό που εξασφαλίσουμε χρηματοδοτήσεις. Και τι έγινε λοιπόν? 140.000 τετραγωνικά μέτρα πεζοδρόμια φτιάχνονται με αυτά τα έργα των αναπλάσεων μέχρι σήμερα.

Τώρα βρέθηκε καινούρια ιστορία. Α, δεν μας αρέσει τώρα το πλακάκι. Το πλακάκι δεν είναι καλό. Είναι… δεν μας αρέσει γιατί είναι έτσι. Κι ας έχουν αποφασίσει το Δημοτικό Συμβούλιο, κι ας έχει αποφασίσει ο Υπουργός, κι ας έχει αποφασίσει η Αρχιτεκτονική Επιτροπή, ας έχουν προτείνει μελετητές, ας έχουν αποφασίσει επιστήμονες, ας πούμε, με ομόφωνες αποφάσεις, και το Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής και το Τοπικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής εδώ της Περιφέρειας. Όλοι άχρηστοι είναι.

Στην Ελλάδα ο καθένας έχει μία γνώμη. Οκ. Τι να κάνουμε. Γίνονται τα έργα όμως και προχωράνε. Α, προχωράνε αργά τώρα. Τώρα προχωράνε αργά. Πρέπει να κάνουμε έτσι και να γίνονται τα έργα. Μάλιστα. Ποιο έργο είναι εκτός χρονοδιαγράμματος από αυτά όλα που συζητάμε. Το έργο του κέντρου ξεκίνησε το Φεβρουάριο-Μάρτιο… Κατά απαίτηση των καταστηματαρχών ξεκίνησε τότε, γιατί είχε και δύο μήνες καθυστέρηση, επειδή θέλαν να προλάβουμε τα Χριστούγεννα τότε και μετά θέλαμε να προλάβουμε και τις εκπτώσεις και να μην κάνουμε έργο ούτε στα Χριστούγεννα στις εκπτώσεις. Περάσανε δύο Χριστούγεννα, δύο Πάσχα και τέσσερις εκπτώσεις, Φεβρουάριο καλοκαίρι και εμείς ας πούμε ναι σε όλα ότι πείτε, λέγαμε. Ποια είναι η καθυστέρηση, δύο χρόνια είναι. Από το 1924 μέχρι το 1926 είναι δύο χρόνια. 36.000 τετραγωνικά μέτρα γίνονται μόνο στο κέντρο από τα 140.000 τετραγωνικά ανάπλασης που γίνονται σε όλη την πόλη. Μόνο στο κέντρο 36.000 τετραγωνικά μέτρα. Έχει κρατήσει το έργο δύο χρόνια. Με αχαρτογράφητα δίκτυα, με αλλαγή όλου του δικτύου της ΕΥΔΑΠ στη Χαϊμαντά και Πλάτωνος, με ό,τι αυτό σήμαινε, με καινούρια αλλαγή του δικτύου τώρα στην Καλογρέζης, του Αμιάντου στην Καραολή Δημητρίου, στην 25η Μαρτίου, στη Δημοσθένους. Λοιπόν, έσπαγαν, θα τα αφήναμε, τα δίκτυα Αμιάντου που πίνανε καρκίνο 50 χρόνια του 1952 ήταν οι σωλήνες. Από ότι γράφανε πάνω οι σωλήνες. Εμείς τι έπρεπε, να δεχτούμε την πρόταση και την απόβαση η ΕΥΔΑΠ να κάνει τοπικές αποκαταστάσεις και να σκάει το δίκτυο… Στα 20 μέτρα, στα 30 μέτρα και στα 10 μέτρα παρακάτω να συνεχίζει να σκάει το δίκτυο. Όχι, απαιτήσαμε και εκεί είναι η πραγματική διεκδίκηση.

Απαιτήσαμε και πετύχαμε να αλλάξει όλο το δίκτυο. Εκεί που το καταφέραμε, γιατί κι αλλού δεν το καταφέραμε. Εκεί που το καταφέραμε, Χαϊμαντά, Πλάτωνος, Κατσουλιέρη, άλλαξε όλο το δίχτυο. Θέλαμε να αλλάξει κι αλλού. Θα είχε ταλαιπωρία, είχε ταλαιπωρία. Αλλά άλλαξε το δίχτυο. Και πραγματικά η ανάπλαση πήγε πίσω. χάθηκε και ένας μήνας και δυο μήνες. Λοιπόν, πότε είχε γίνει η έργο ανάπλαση στο κέντρο του Χαλανδρίου. Δεν ήταν απαίτηση του ίδιου του εμπορικού συλλόγου επιτέλους να γίνει έργο ανάπλαση στο κέντρο. Τι μας λέγανε εδώ όταν ερχόντουσαν. Τι μου λέγανε εμένα σε 100 συναντήσεις που έχω κάνει. Κάνετε έργα στις γειτονιές δεν κάνετε στο κέντρο. Αυτό λέγανε.

Ήρθε η ώρα λοιπόν και έγινε στο κέντρο. Στα δύο χρόνια, δεν θα τελειώσεις στα δύο χρόνια, τελειώσεις στα δύο χρόνια και δύο μήνες. Λοιπόν, ήταν καλύτερα τα κεραμικά, τα σπασμένα, τα πλακάκια του 1992. Αλλά και μήπως τότε που μπαίνανε το 1992 τα πλακάκια, μήπως τότε ήταν ευχαριστημένος κανένας. Γιατί εγώ το θυμάμαι. Γιατί ήμουν 27 χρονών. Το θυμάμαι. Μόλις είχα γυρίσει από φαντάρος το 1993. Το κυνηγάγανε τον Πατακό να το δείρουνε μέσα στην Πλάτωνος. Γιατί έβαζε τα πλακάκια και ήταν τα κεραμικά τα πλακάκια και δεν τους κάνανε τα κεραμικά τα πλακάκια, ήταν λάθος. Και θέλανε την ασφαλτό να παρκάρουν τα αυτοκίνητα μπροστά στα μαγαζιά τους. Και ερχόμαστε εμείς να πούμε τώρα στο Δημοτικό Συμβούλιο ότι η σύγχρονη πολιτική για την κυκλοφορία στην πόλη είναι να μην έχουμε ποδηλατόδρομο. Είναι να έχουμε τα αυτοκίνητα έξω από τα μαγαζιά παρκαρισμένα. Να κρατάμε το αυτοκίνητο έξω από το μαγαζί, από το πρωί μέχρι το βράδυ, αυτό είναι η σύγχρονη πολιτική για την πόλη. Δεν την έχουν ανακαλύψει στο Μπιλμπάο, δεν την έχουν ανακαλύψει στη Βαρκελώνη, δεν την έχει η Ρώμη, δεν την έχει το Παρίσι, που είναι οι ηλίθιοί το και μονοδρομούνε και πεζοδρομούνε και φυτεύουνε τις μεγάλες λεωφόρους, τις πιο εμβληματικές λεωφόρους και εμείς είμαστε έξυπνοι. Οκ, είναι διαφορετικές οι απόψεις. Δεκτό.

Προφανώς έχουμε άλλη στρατηγική. Εμείς έχουμε στρατηγική περιορισμού του αυτοκινήτου, ελευθερία στον πεζό, πρόσβαση στις πιο ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, είναι ολοκληρωμένη στρατηγική, ψηφισμένοι στο Δημοτικό Συμβούλιο, δεν είναι αποσπασματικά μέτρα όπως λέτε, την ψηφίσαμε το 2019, έχει περιμετρικές διαδρομές σε όλο το Χαλάνδρι, σε όλες τις γειτονιές, περικύκλωση του κέντρου με πεζόδρομο, με ποδηλατόδρομο, με πράσινη διαδρομή. ελάφρυνση από το αυτοκίνητο, δεν πάει πουθενά αυτή η χώρα μόνο με το αυτοκίνητο και όσο συνεχίζει να πηγαίνει και να χτίζει λεωφόρους πάνω στους λεωφόρους δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Φτιάξανε την Αττική Οδό, περάσανε 15 χρόνια 20 από την Αττική Οδό. Πηγαίνετε να μπείτε τώρα στην Αττική Οδό. Πηγαίνετε να μπείτε στο Κηφισό, τώρα συζητάνε να κάνουν και δεύτερο Κηφισό. Πού θα πάμε; Αδιέξοδο είναι αυτή η πολιτική. Θα την εφαρμόσουμε μόνοι μας εδώ την άλλη ή… Ναι, έστω και μόνοι μας θα την εφαρμόσουμε. Και θα δούμε ποια θα περάσει. Και ποιανού η αντίληψη θα φανεί προφητική και θα φανεί αποτελεσματική. Στη διαχείριση μιας βιώσιμης κινητικότητας στην πόλη.

Αλλά μην λέμε ότι δεν είναι ολοκληρωμένη στρατηγική, να μιλήσουμε για αυτό που είναι. Να διαφωνήσουμε επί της ουσίας. Αν θέλουμε τέτοια πολιτική ή δεν θέλουμε τέτοια πολιτική. Μα λέτε ότι είναι αποσπασματική. Να φτιάχνεις διαδρομή που να ξεκινάει από το αθλητικό κέντρο του Πέρκιζα και από την Αττική Οδό και να ενώνει όλες τις πλατείες, όλα τα σχολεία, το Νόμπελ, τους χώρους πολιτισμού, να καταλήγει στο κέντρο. Από εκεί να πηγαίνεις στο Αδριάενιο και να καταλήξεις την Κηφισίας, να προστατεύεις την περιοχή η οποία θα πληγεί από το καζίνο που δυστυχώς κερδίσαμε την πρώτη μάχη και το ΣΤΕ και κάνανε δεύτερο νόμο και τη χάσαμε. Μόνοι μας εμείς, ο μόνος Δήμος που έκανε προσφυγή, εμείς οι μη διεκδικητικοί και εμείς που δεν φωνάζουμε ήμασταν αυτοί που εμποδίσαμε και καθυστερήσαμε τρία χρόνια. Πάει λοιπόν στην Κηφισίας. Προστατεύει αυτή την περιοχή με πεζοδρομήσεις, με δυσκολία στο παρκάρισμα, ναι. Αλλά για σκεφτείτε να έρθουν όλοι οι παίχτες να παρκάρουν εκεί. Μπορούν, ναι. Δεν θα μπορούν.

Αυτό είναι ολοκληρωμένη στρατηγική. Να έχεις πετύχει χρηματοδότηση για δίκτυο ελεγχόμενης στάθμευσης, η οποία έρχεται, γιατί θα ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός κάποια στιγμή και θα έχουμε διευκόλυνση. Ολοκληρωμένη στρατηγική είναι να φτιάξεις και πάρκινγκ εκεί που μπορείς κι αν μπορούσαμε, κι αν περνάει από το δικό μας χέρι, να έχουμε και δημοτική συγκοινωνία. Αλλά δεν περνάει από το δικό μας χέρι και θέλουμε δυστυχώς την έγκριση του ΟΑΣΑ και δυστυχώς την έγκριση του Υπουργείου και δυστυχώς θα έχουμε και οδηγούς που δεν έρχονται και προσπαθούμε με νύχια και δόντια να καταφέρουμε γι’ αυτό. Και θα συνεχίσουμε σε αυτήν την κατεύθυνση. Δεν είναι η συζήτηση αυτή του προϋπολογισμού, είναι η συζήτηση στρατηγικής για την πόλη. Εμείς είμαστε πολύ ευτυχείς και πολύ περήφανοι, που φέραμε προϋπολογισμό χρηματοδοτούμενο, τεχνικό πρόγραμμα χρηματοδοτούμενο, κατά 70% από εξωτερικούς σπόρους, χωρίς να επιβαρύνουμε τον Χαλανδραίο πολίτη, και 30% με ίδιους σπόρους, για άλλη μια χρονιά. Πολύ χαρούμενοι που καταφέραμε να έχουμε 70 έργα σε ένα τεχνικό πρόγραμμα πάρα πολύ φιλόδοξο, το οποίο θα παλέψουμε και θα το υλοποιήσουμε όπως υλοποιήσαμε και όλα τα προηγούμενα, κάτι 75% και 80%. Και θα προχωρήσουμε με αυτή τη νοοτροπία και με αυτή τη λογική, γιατί είμαστε σίγουροι ότι αυτό έχει ανάγκη πολλοί. Αυτό δεσμευτήκαμε στους πολίτες, γι’ αυτό μας ενέκριναν οι πολίτες στις τελευταίες εκλογές και σε όλες τις προηγούμενες. Και με αυτή τη λογική θα μας εγκρίνουν και στις επόμενες».

Δείτε το βίντεο με τις τοποθετήσεις

Ειδήσεις από το Χαλάνδρι στο amarysia.gr

Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook

Το πρωτότυπο άρθρο https://amarysia.gr/xalandri/%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%8B%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%BA ανήκει στο Εφημερίδα ΑΜΑΡΥΣΙΑ .