Σε ένα κάλεσμα ελπίδας και πνευματικής αφύπνισης προχώρησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος, μέσω της 26ης Εγκυκλίου του για την εορτή του Πάσχα 2026. Ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος προς τον ιερό κλήρο και τον πιστό λαό της Μητροπόλεως μας, τονίζει ότι η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί το θεμέλιο της χριστιανικής πίστης και το αντίδοτο απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις των πολέμων, της αδικίας και της κοινωνικής απομόνωσης.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί! «Εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν». (Α’ Κορινθ. ιε’, 14).
Καταγράφοντας, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, αὐτή τήν ἀλήθεια σέ ἐπιστολή του πρός τούς πιστούς τῆς Κορίνθου, διασαφηνίζει ὅτι ἄν ὁ Χριστός δέν ἀναστήθηκε, τότε ὅλα ὅσα πιστεύουμε, ὅλα ὅσα ἐλπίζουμε καί ὅλα ὅσα κηρύττουμε θά ἦταν χωρίς νόημα. Ἡ ἀλήθεια αὐτή προσδιορίζει τόν πυρήνα τῆς χριστιανικῆς πίστεώς μας. Δέν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μιά βαθειά θεολογική διατύπωση, ἀλλά εἶναι δυνατή κραυγή ἀλήθειας, ἡ ὁποία διαπερνᾶ τούς αἰῶνες καί φτάνει μέχρι τίς ἡμέρες μας, ἐπειδή ἡ πίστη μας δέν στηρίζεται σέ μιά ἰδέα ἤ σέ μιά φιλοσοφία, ἀλλά στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως. Ἔτσι, ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι ἁπλῶς ἡ κατάληξη τοῦ μαρτυρίου Του, ἀλλά ἡ ἀρχή τῆς νέας ζωῆς γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Εἶναι ἡ νίκη τῆς ζωῆς, τῆς ἀλήθειας, τῆς ἀγάπης καί τῆς ἐλπίδας ἔναντι κάθε μορφῆς σκοταδισμοῦ, ἀπογοήτευσης καί πόνου.
Σέ ἕναν κόσμο πληγωμένο ἀπό πολέμους, ἀδικία, φτώχεια καί μοναξιά, τό μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως γίνεται κοινωνικό κάλεσμα. Ἄν ὁ Χριστός ἀνέστη, τότε ὁ θάνατος δέν εἶναι τό τελευταῖο ἐπεισόδιο τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Τότε οὔτε ἡ ἀδικία, οὔτε ἡ διαφθορά, οὔτε τό μῖσος μποροῦν νά κυριαρχήσουν ὁριστικά. Ἡ Ἀνάσταση μᾶς καλεῖ νά γίνουμε ἄνθρωποι φωτός μέσα στό σκοτάδι.
Πῶς ἐκφράζεται ὅμως αὐτή ἡ πίστη στήν καθημερινότητά μας; Ἐκφράζεται μέ πράξεις ἀγάπης. Μέ τό νά σταθοῦμε δίπλα στόν φτωχό, στόν ἄνεργο, στόν πρόσφυγα, στόν ἡλικιωμένο πού νοιώθει ἐγκαταλελειμμένος. Ἐκφράζεται μέ τό νά ἀγωνιστοῦμε γιά δικαιοσύνη, μέ σεβασμό στήν ἀνθρώπινη ἀξία, μέ εἰλικρίνεια στίς σχέσεις μας. Διότι ἡ Ἀνάσταση δέν εἶναι θεωρία, ἀλλά τρόπος ζωῆς.
Ἄν πραγματικά πιστεύουμε ὅτι ὁ Χριστός ἀνέστη, τότε δέν μποροῦμε νά ζοῦμε μέ φόβο. Δέν μποροῦμε νά κλείνουμε τά μάτια μπροστά στόν πόνο τοῦ ἄλλου. Ἡ ζωντανή πίστη γεννᾶ ζωντανή ἐλπίδα καί ἡ ἐλπίδα γεννᾶ εὐθύνη.
Ἡ κοινωνία μας διψᾶ γιά ἐλπίδα. Οἱ νέοι ἀναζητοῦν νόημα. Οἱ οἰκογένειες δοκιμάζονται. Ἡ Ἐκκλησία καλεῖται νά γίνει κοινότητα Ἀναστάσεως· τόπος παρηγοριᾶς, συμφιλίωσης καί ἀλληλεγγύης. Ὄχι μέ λόγια μόνο, ἀλλά μέ ἔργα.
Ἀδελφοί μου, ὁ Χριστός ἀνέστη. Καί ἐπειδή ἀνέστη, ἡ πίστη μας δέν εἶναι μάταιη. Εἶναι δύναμη μεταμορφωτική. Εἶναι πρόσκληση γιά νά ἀναστηθοῦμε κι ἐμεῖς ἀπό τήν ἀδιαφορία, τόν ἐγωισμό καί τήν ἀπελπισία. Πρόσκληση νά ἐξέλθουμε ἐκ τοῦ «μνήματος» τῆς ἁμαρτίας καί τῆς φθορᾶς, νά ἀναστηθοῦμε πνευματικά, νά ζήσουμε ἐν τῇ ἀγάπῃ καί τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἀναστημένος Χριστός μᾶς καλεῖ νά βιώσουμε τό μυστήριο τῆς Ἀναστάσεώς Του μέσα ἀπό τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, διά τῆς Θείας Εὐχαριστίας, διά τῆς προσευχῆς, διά τῆς μετανοίας, διά τῆς δικαιοσύνης καί τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης.
Σᾶς καλῶ νά κρατήσουμε ζωντανό τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως στίς καρδιές μας μέ αὐτούς τούς ἔμπρακτους τρόπους, μέ σκοπό νά τό μεταφέρουμε στόν κόσμο, γιά νά γίνει ἡ κοινωνία μας ἀναστάσιμη, δηλαδή φωτεινή.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ