Το ποσοστό των μικτών γάμων στην ελληνορθόδοξη παροικία της Αυστραλίας ξεπερνά πλέον το 60%, αντικατοπτρίζοντας τις κοινωνικές και δημογραφικές αλλαγές που συντελούνται εδώ και δεκαετίες στον απόδημο ελληνισμό.
Την εκτίμηση αυτή καταθέτει στον «Νέο Κόσμο» ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Φράγκος, ο οποίος τα τελευταία πέντε χρόνια υπηρετεί στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο Thomastown, έπειτα από μακρά και ιδιαίτερα επιτυχημένη θητεία στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Altona.
Όπως αναφέρει, μόνο κατά τη διάρκεια του 2025 τέλεσε περισσότερους από 60 γάμους στην ενορία του, εκ των οποίων η πλειονότητα αφορούσε μικτούς γάμους.
«Από αυτούς, περίπου το 60% ήταν μικτοί γάμοι», δηλώνει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «στην πλειοψηφία τους πρόκειται για γάμους με Αυστραλούς, Ιταλούς, αλλά και Ορθόδοξους πιστούς από χώρες της Μέσης Ανατολής».
Παρ’ ότι, όπως σημειώνει, δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στατιστικά στοιχεία, ο πατέρας Φράγκος εκτιμά ότι παρόμοια είναι τα ποσοστά και στις υπόλοιπες Eλληνορθόδοξες Eνορίες της Αυστραλίας,
ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Μελβούρνη και το Σίδνεϊ.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, σύμφωνα με την εμπειρία του, το ποσοστό των μικτών γάμων δεν παρουσιάζει αξιοσημείωτη αύξηση τα τελευταία χρόνια.
«Στα 13 χρόνια που υπηρετώ ως ιερέας στη Μελβούρνη, δεν διαπιστώνω κάποια θεαματική άνοδο. Τα ποσοστά παραμένουν σχετικά σταθερά», επισημαίνει.
Ωστόσο, εκείνο που θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό είναι η συνέχεια που
έχουν αυτοί οι γάμοι μέσα στην εκκλησιαστική ζωή. Όπως τονίζει, σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων, οι μη Ορθόδοξοι σύζυγοι που επιλέγουν να τελέσουν Ορθόδοξο γάμο δεν περιορίζονται μόνο στο μυστήριο.
«Οι περισσότεροι βαπτίζουν τα παιδιά τους Ορθόδοξα και εκκλησιάζονται συχνά. Υπάρχει συμμετοχή και ενδιαφέρον, όχι απλώς μια τυπική παρουσία», αναφέρει με έμφαση.
Παράλληλα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που στη συνέχεια αναπτύσσουν στενή σχέση με την Eνορία και συμβάλλουν ενεργά στη λειτουργία της.
«Πολλοί προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους, βοηθούν στα πανηγύρια, στις εκδηλώσεις, στον εθελοντισμό και σε διάφορες δράσεις της παροικίας», σημειώνει.
Οι παρατηρήσεις του αυτές έρχονται να ενισχύσουν την άποψη ότι οι μικτοί γάμοι, αν και συχνά προκαλούν ανησυχίες σε μερίδα της παροικίας (και κυρίως σε γονείς) ως προς τη διατήρηση της ελληνικής και ορθόδοξης ταυτότητας, δεν οδηγούν κατ’ ανάγκη σε απομάκρυνση από την Εκκλησία ή την παροικία και τον ελληνισμό.
Αντίθετα, σύμφωνα με την εμπειρία ανθρώπων της πρώτης γραμμής, όπως ο πατέρας Γεώργιος Φράγκος, αποτελούν συχνά έναν ακόμη δρόμο ενσωμάτωσης, συμμετοχής και συνέχειας της ελληνορθόδοξης παρουσίας στην πολυπολιτισμική κοινωνία της Αυστραλίας.