Η ιστορία του Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη, του διαπρεπούς αρχαιολόγου ποντιακής καταγωγής, αρχίζει το 1929 στην Τασκένδη, μέσα σε ένα περιβάλλον που ακόμη κουβαλούσε τις βαθιές πληγές των βίαιων μετακινήσεων πληθυσμών από τον Εύξεινο Πόντο
Η πορεία του τιμήθηκε με πολλές βραβεύσεις: ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρίας και της Αμερικανικής Εταιρίας Επιστημών, τιμήθηκε από την Ομοσπονδία Δημοσιογράφων Ρωσίας και έλαβε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής από την Ελληνική Δημοκρατία. Το Τουρκμενιστάν τον τίμησε με την ανώτατη διάκριση «Μαχτουμκουλύ», ενώ ελληνικά και ομογενειακά σωματεία του απένειμαν δεκάδες τιμητικές διακρίσεις. Το 1998 ανακηρύχθηκε «Πρεσβευτής Ελληνισμού», ενώ το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων τον τίμησε το 2000.
Το συγγραφικό του έργο υπήρξε εξίσου πλούσιο: είκοσι βιβλία σε ρωσική γλώσσα, μεταφρασμένα σε αγγλικά, γερμανικά, ιαπωνικά και ελληνικά, καθώς και περισσότερα από διακόσια επιστημονικά άρθρα σε διεθνή περιοδικά, που αναφέρονται ακόμη και σήμερα ως βασικές πηγές στις μελέτες της περιοχής.
Ο Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης έφυγε από τη ζωή στις 22 Δεκεμβρίου 2013 στη Μόσχα. Άφησε όμως πίσω του μια κληρονομιά που άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την προϊστορία της κεντρικής Ασίας. Με τις ανακαλύψεις του ανέδειξε έναν ολόκληρο κόσμο που είχε χαθεί κάτω από την άμμο και το χρόνο – έναν κόσμο που σήμερα κατέχει δικαιωματική θέση στην ιστορία των μεγάλων αρχαίων πολιτισμών.
Η ζωή του ήταν η πορεία ενός ανθρώπου ο οποίος, παρά τις δυσκολίες της καταγωγής και τις αντιξοότητες της εποχής, συνέβαλε όσο λίγοι στη διαμόρφωση της σύγχρονης αρχαιολογικής επιστήμης. Ένας Έλληνας του Πόντου που αφιέρωσε τον εαυτό του στην αλήθεια της ιστορίας και έδωσε στην ανθρωπότητα έναν πολιτισμό που είχε χαθεί για χιλιάδες χρόνια.
