Στην Αττική, το μεγάλο ερώτημα για το αν θα δούμε χιόνια χαμηλά παραμένει ανοικτό, γιατί τα στοιχεία που “δίνουν” οι προγνώσεις δεν εμφανίζονται μαζί την ίδια ώρα και στο ίδιο σημείο.
Το απόγευμα του Σαββάτου 10 Ιανουαρίου 2026, ο Θοδωρής Κολυδάς προσπάθησε να βάλει τάξη στη συζήτηση που έχει ανοίξει ανάμεσα σε μετεωρολόγους, ειδικά για την Αθήνα και τα χαμηλά υψόμετρα της Αττικής.
Τι λέει ο Κολυδάς με απλά λόγια
Για να χιονίσει χαμηλά δεν αρκεί να “μπει κρύο”. Θέλει κρύο και υετό (βροχή/χιονόπτωση) να συμπέσουν σωστά. Αυτή τη στιγμή, στις ώρες που το ψύχος δείχνει να πλησιάζει τα όρια για χιόνι, ο υετός φαίνεται φτωχός ή μετατοπισμένος. Και όταν “δένει” ο υετός, οι θερμοκρασίες στα χαμηλά στρώματα δεν είναι όσο αρνητικές χρειάζεται.
Γι’ αυτό κρατά επιφυλάξεις για γενικευμένη χιονόπτωση ή χιονόστρωση σε χαμηλά και αφήνει περισσότερο “ανοιχτό” το σενάριο για ορεινά/ημιορεινά.
Η ανάρτηση του Θοδωρή Κολυδά
«ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΕΙΣ
Οι μετεωρολόγοι χρησιμοποιούν κάποια κριτήρια για τον εντοπισμό των χιονοπτώσεων -ειδικά στην Αττική -από τα οποία μέχρι στιγμής δεν διαφαίνεται ταυτόχρονη σύγκλιση των βασικών κριτηρίων που απαιτούνται για γενικευμένη χιονόπτωση ή χιονόστρωση σε χαμηλά υψόμετρα.
Συγκεκριμένα, ενώ σε ορισμένα πεδία εμφανίζονται οριακά ή πρόσκαιρα «χειμερινά» χαρακτηριστικά –όπως αρνητικές θερμοκρασίες στα 850 hPa στα βόρεια ή χαμηλές τιμές πάχους 1000–850 hPa– αυτά δεν συνδυάζονται χωρικά και χρονικά με τα υπόλοιπα αναγκαία στοιχεία. Το πάχος 1000–500 hPa, που αποτελεί βασικό δείκτη της ψυχρότητας ολόκληρης της τροπόσφαιρας, παραμένει σε τιμές που δεν υποστηρίζουν εκτεταμένη ψυχρή κατάβαση. Παράλληλα, οι τιμές της θw στα 850 hPa και οι θερμοκρασίες υγρού βολβού κοντά στο έδαφος δεν δείχνουν γενικευμένα αρνητικά πρόσημα, παρά μόνο τοπικά και παροδικά.
Ακόμη πιο κρίσιμο είναι ότι λείπει η ταυτόχρονη συνύπαρξη ψύχους και επαρκούς υετού. Σε χρονικά διαστήματα όπου το θερμοδυναμικό περιβάλλον πλησιάζει οριακά τα κριτήρια χιονόπτωσης, τα πεδία υετού και δυναμικής υποστήριξης είναι φτωχά ή μετατοπισμένα. Αντίστροφα, όταν εμφανίζονται οργανωμένες ζώνες υετού, οι θερμοκρασιακές παράμετροι είναι ήδη οριακές προς θετικές, ιδιαίτερα στα χαμηλά στρώματα.
Με απλά λόγια, οι χάρτες «δεν κουμπώνουν μεταξύ τους». Κάθε επιμέρους δείκτης μπορεί να πλησιάζει το όριο, αλλά η απαραίτητη σύγκλιση όλων των κριτηρίων του πίνακα (πάχη, θερμοκρασίες, υγρός βολβός, θερμοδυναμική δομή) δεν εμφανίζεται ως ενιαίο και συνεκτικό σήμα. Αυτό μεταφράζεται σε αυξημένη αβεβαιότητα και περιορίζει το ενδεχόμενο χιονόπτωσης σε χαμηλά υψόμετρα, αφήνοντας ανοιχτό μόνο το σενάριο πρόσκαιρων φαινομένων σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές.
Επομένως, με τα διαθέσιμα προγνωστικά δεδομένα, η εικόνα παραμένει οριακή και μη συγκλίνουσα, γεγονός που δικαιολογεί την επιφυλακτικότητά μας στις εκτιμήσεις και την ανάγκη επανεκτίμησης όσο πλησιάζουμε χρονικά στο φαινόμενο.
Για την θερμοκρασία της Αθήνας το μόνο “σίγουρο” είναι οτι θα λείπει το “1” μπροστά από την τιμή της τέτοια ώρα τη Δευτέρα».


