Τον τελευταίο καιρό, η Δικαιοσύνη βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής.
Όχι μόνο ως θεσμός, αλλά ως καθημερινή εμπειρία του πολίτη.τη Νησιωτική Δικαιοσύνη.Ως το δικαίωμα των νησιωτών να ζουν με ίσους όρους σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα.Συνεχίζεται, όταν η πρόσβαση στη χρηματοδότηση δεν είναι ισότιμη — όταν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ (2024), μόλις το 25% των δανείων κατευθύνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Εντείνεται με την ακρίβεια, τις στρεβλώσεις της αγοράς και τα καρτέλ.
Οξύνεται από παράτυπες και συχνά ανήθικες πρακτικές ορισμένων Είναι δίκαιο η ενέργεια και τα βασικά αγαθά να είναι ακριβότερα στα νησιά από ό,τι στην υπόλοιπη χώρα;
Είναι δίκαιο οι εποχικά εργαζόμενοι να εργάζονται εντατικά για λίγους μήνες, να λαμβάνουν περιορισμένη στήριξη και τελικά να φορολογούνται σαν να έχουν σταθερό εισόδημα;
Είναι δίκαιο η μετακίνηση να μετατρέπεται σε πολυτέλεια;οι εργαζόμενοι, εφόσον το επιλέγουν, να εκπαιδεύονται και να λαμβάνουνΕίναι ζήτημα εθνικής συνοχής.αν δεν υπάρξει κοινή διεκδίκηση από τους εκπροσώπους των νησιωτικών περιοχών, ποιος θα αναλάβει αυτήν την ευθύνη;Κρίνεται στην καθημερινότητα.Στην πρόσβαση στην υγεία.
Στην εργασία.
Στις ευκαιρίες.
Και αν δεν αποκατασταθεί εκεί, τότε δεν μπορεί να πείσει κανέναν.
Γιατί, τελικά, η ισότητα δεν πρέπει να εξαρτάται από το πού ζει κανείς. Τα κριτήριά της πρέπει να είναι η δικαιοσύνη, οι ίσες ευκαιρίες και η ουσιαστική πρόσβαση όλων στα ίδια δικαιώματα. Τότε, και μόνο τότε, θα μιλάμε για πραγματική ισότητα!