Αυτός είναι ένας από τους πολλούς λόγους που παραδέχομαι τον κ. Σμαραγδή.σ’ ένα σπίτι που παίρνουν ναρκωτικά, έχει περισσότερες πιθανότητες να μάθει κι εκείνο τα ναρκωτικά. Αντίστοιχα, εμείς μεγαλώσαμε με τον Καποδίστρια.
G.: Ποιες ήταν οι καλύτερες στιγμές σας;
Ν.Κ.: Ολες. Ισως ξεχωρίζω τις τρεις παραστάσεις που έκανα με τον Μινωτή, ήταν ό,τι σπουδαιότερο μου έχει συμβεί. Το να βρίσκομαι στα 21 μου πάνω στη σκηνή μαζί του και να λειτουργούμε ως συνάδελφοι ξεπερνούσε κάθε μου όνειρο. Εζησα όμως μεγάλες στιγμές και στο θέατρο «Αμόρε». Και χαίρομαι που έχω κάνει και άλλα, διαφορετικά πράγματα. Οταν συμμετείχα στον «Κακό βεζύρη» άκουσα πολλές κριτικές ότι έγινα δήθεν εμπορική. Εμένα μου άρεσε πολύ αυτή η δουλειά και ακόμη περισσότερο επειδή η Αννα και ο Χάρης έγραψαν τον ρόλο ειδικά για μένα. Ωστόσο δεν έχω αποσυρθεί. Τα τελευταία 15 χρόνια που ζω στην Κέρκυρα κάνω πολλά πράγματα σχετικά με το αντικείμενό μου, περισσότερα από όσα αναλάμβανα όταν βρισκόμουν στην Αθήνα. Μαθήματα, πολιτιστικές εκδηλώσεις, φεστιβάλ με παραστάσεις που πηγαίνουν στο εξωτερικό, υπάρχει έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα στην Περιφέρεια. Στην τηλεόραση δεν μπορώ να δουλέψω λόγω της απόστασης, όμως ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα καταφέρω να περνάω πιο πολύ καιρό στην Αθήνα. Εκείνο που πραγματικά μου λείπει είναι ο κινηματογράφος. Θα ήθελα κι άλλες εμπειρίες όπως εκείνη που είχα στην «Πολίτικη κουζίνα» ◆