Τη νύχτα της 4ης Φεβρουαρίου 1943, στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, εκεί που ο χειμώνας κόβει την ανάσα και η αφρίζει μανιασμένη, γράφτηκε μια από τις πιο σκληρές σελίδες του Ανατολικού Μετώπου του Β’ Παγκοσμίου.
Το όνομά του δόθηκε σε δρόμους στο Ναβαροσίσκ, στην Καμπαρντίνκα και στην Αγία Πετρούπολη, ακόμη και σε ένα γυμνάσιο στο χωριό Ουρζούφ στο Ντονέτσκ της Ουκρανίας – αναγορεύθηκε δε επίτιμος πολίτης της Μαριούπολης, επειδή συνέβαλε στην απελευθέρωσή της. Πέθανε στις 15 Σεπτεμβρίου 1993· τάφηκε στην Αγία Πετρούπολη.
Έτσι γράφτηκε λοιπόν η ιστορία ενός Πόντιου που κουβάλησε την καταγωγή του μέσα σε έναν άλλο στρατό, σε έναν άλλο κόσμο, και βρέθηκε να διοικεί, να αντέχει, να κερδίζει.