Τη Μεγάλη Παρασκευή κορυφώνεται το Θείο Δράμα των Παθών του Χριστού. Είναι ημέρα πένθους και νηστείας για όλη την Χριστιανοσύνη.
Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψάλλονται σε τρεις στάσεις (μέρη) τα λεγόμενα Εγκώμια, μικρά τροπάρια πολύ αγαπητά στο λαό, αγνώστου ποιητή. Τα πιο γνωστά είναι: «Η ζωή εν τάφω…», «Άξιον εστί μεγαλύνειν…», «Αι γενεαί πάσαι…» και «Ω γλυκύ μου Έαρ…».
Στη συνέχεια γίνεται η Περιφορά του Επιταφίου, εκτός του ναού και στα όρια της Ενορίας. Αρχικά, η περιφορά του Επιταφίου γινόταν εντός του ναού, όπως γίνεται ακόμα στο Άγιο Όρος. Εξαιτίας της λαϊκής ευλάβειας ξεκίνησε η πραγματοποίηση της περιφοράς σε μεγάλες αποστάσεις γύρω από το ναό.
Μετά την επάνοδο του Επιταφίου στην εκκλησία διαβάζεται περικοπή από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κζ’ 62-66): Αρχιερείς και Φαρισαίοι πηγαίνουν στον Πόντιο Πιλάτο και του ζητούν να σφραγίσουν τον τάφο, επειδή θυμούνται ότι ο Κύριος σε μία αποστροφή των λόγων του είχε πει ότι σε τρεις μέρες θα αναστηθεί. Ο Πιλάτος τους δίνει την άδεια.
Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής ομάδες παιδιών γυρνούν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν το μοιρολόι «Σήμερα μαύρος ουρανός», γνωστό και ως «Μοιρολόι της Παναγίας». Σε πολλές περιοχές της χώρας τα κορίτσια της ομάδας κρατούν ένα στεφάνι, πλεγμένο με λουλούδια εποχής, το οποίο στη συνέχεια το εναποθέτουν είτε στον Επιτάφιο, είτε στον τάφο του προσφάτως αποβιώσαντος ενορίτη. Τα Κάλαντα της Μεγάλης Παρασκευής, όπως τα ονομάζει η Λαογραφία, τείνουν σήμερα να εκλείψουν.
Όλη την ημέρα οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα σε όλη την Ελλάδα ενώ γίνεται άλαδη νηστεία. Στην Κρήτη συνηθίζουν να βράζουν σαλιγκάρια και να πίνουν το ζουμί τους, που είναι σαν χολή. Επίσης τη Μεγάλη Παρασκευή πολλοί πιστοί επισκέπτονται τους τάφους συγγενών και φίλων.
Συνάντηση επιταφίων όπως αναμενόταν πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής στην κεντρική πλατεία Κομοτηνής ή πιο σωστά στο κεντρικό ηρώο – σπαθί στο κέντρο της Κομοτηνής. Στις εννέα το βράδυ – ώρα συνάντησης με διαφορετική όμως ώρα εκκίνησης από τους Ναούς ανάλογα με την απόσταση μέχρι το κέντρο της Κομοτηνής.
Οι Επιτάφιοι όπως και πέρσι δεν ήταν μόνο τέσσερις αλλά επτά αφού αναμενόταν να έρθουν και οι ενορίες της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και του Αγίου Στυλιανού. Οι Επιτάφιοι των άλλων ενοριών είναι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, του Αγίου Γεωργίου, της Παναγίας και της Αγίας Σοφίας που εδώ και πολλά χρόνια συγκεντρωνόταν στην κεντρική πλατεία της Κομοτηνής από 4 διαφορετικά μέρη συνοδευόμενοι από πιστούς της κάθε ενορίας.
Πέρα από τη θρησκευτική του διάσταση, το έθιμο της συνάντησης των Επιταφίων στο κέντρο της Κομοτηνής αποτελεί κομμάτι της συλλογικής μνήμης. Είναι μια στιγμή όπου η πόλη γίνεται μία, όπου οι δρόμοι γεμίζουν με ανθρώπους, φως και κατάνυξη.
Η διατήρηση και η συνέχιση του εθίμου δείχνουν τη δύναμη της παράδοσης και τον σεβασμό της τοπικής κοινωνίας απέναντι στην ιστορία της.