Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα κατά της σχολικής βίας και αν δεν κάνουμε μια αναφορά σε αυτό, τότε που θα την κάνουμε…
Η ενδοσχολική βία και ο εκφοβισμός αποτελούν ένα από τα πιο ανησυχητικά φαινόμενα της σύγχρονης σχολικής πραγματικότητας. Πίσω από μια προσβολή, ένα ειρωνικό σχόλιο ή μια πράξη βίας κρύβεται συχνά ένας βαθύτερος κύκλος συμπεριφορών που δεν γεννιούνται μέσα στους τοίχους του σχολείου. Το σχολείο γίνεται πολλές φορές ο χώρος όπου εκδηλώνονται εντάσεις, ανασφάλειες και πρότυπα συμπεριφοράς που έχουν ήδη διαμορφωθεί αλλού.
Η οικογένεια αποτελεί τον πρώτο και πιο καθοριστικό χώρο διαμόρφωσης της προσωπικότητας ενός παιδιού. Εκεί το παιδί μαθαίνει τι σημαίνει σεβασμός, κατανόηση και αποδοχή, αλλά δυστυχώς εκεί μπορεί να έρθει και σε επαφή με την αδιαφορία, την ένταση ή την έλλειψη επικοινωνίας. Όταν η βία, λεκτική ή συναισθηματική, γίνεται μέρος της καθημερινότητας, τότε είναι πιθανό να μεταφερθεί και στις κοινωνικές σχέσεις του παιδιού, ακόμη και στο σχολικό περιβάλλον.
Η αντιμετώπιση του εκφοβισμού, λοιπόν, δεν περιορίζεται μόνο σε κανόνες και πειθαρχικά μέτρα μέσα στο σχολείο. Ξεκινά από την καλλιέργεια αξιών μέσα στην οικογένεια και συνεχίζεται με τη συνεργασία σχολείου και κοινωνίας. Αν μάθουμε στα παιδιά να ακούν, να σέβονται και να νοιάζονται για τον άλλον, τότε ίσως μια μέρα κανένα παιδί να μη φοβάται να πάει στο σχολείο. Γιατί κάθε παιδί αξίζει να μεγαλώνει σε έναν κόσμο όπου η καλοσύνη είναι πιο δυνατή από τη βία και η κατανόηση πιο ισχυρή από τον φόβο.