Μανώλης Μάκαρης: «Χρειαζόμαστε μια Τοπική Αυτοδιοίκηση κοντά στον πολίτη και όχι ως το μακρύ χέρι του κράτους»

Ο επικεφαλής
της περιφερειακής παράταξης «Πρώτα η Πελοπόννησος», Μανώλης Μάκαρης,
τοποθετήθηκε δημόσια  στο Περιφερειακό
Συμβούλιο Πελοποννήσου για το νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ασκώντας
κριτική σε κρίσιμες διατάξεις που –όπως σημείωσε– διατηρούν την Αυτοδιοίκηση
«στο ρόλο του φτωχού συγγενή»: με περιορισμένα μέσα, ανεπαρκείς πόρους και
συνεχώς αυξανόμενες αρμοδιότητες, χωρίς αντίστοιχη χρηματοδοτική ενίσχυση.Ο Μανώλης Μάκαρης εξέφρασε έντονη αντίθεση στη ρύθμιση που προβλέπει εκλογή από τον πρώτο γύρο με 42% + 1 ψήφο, παρέχοντας υπερ-πλειοψηφίες στα συλλογικά όργανα. «Πρόκειται για ένα σύστημα που δεν είναι πραγματικά αντιπροσωπευτικό και, στην πράξη, μειώνει τη δημοκρατική λειτουργία. Αντίθετα, η εμπειρία της απλής αναλογικής, όταν υπάρχουν σοβαρές παρατάξεις και υπεύθυνοι σύμβουλοι, μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά και με συνθέσεις», τόνισε, αναφερόμενος και στη δική του εμπειρία από το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας. Παράλληλα, άσκησε κριτική στη μεταφορά αρμοδιοτήτων προς επιτροπές, που –όπως είπε– υποβαθμίζει το ρόλο των Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβουλίων. Επιπλέον, χαρακτήρισε προβληματική τη διαδικασία που συγκεντρώνει ουσιαστικά τον πρώτο και δεύτερο γύρο σε μία αναμέτρηση, επισημαίνοντας ότι με την προοπτική της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας δεν υπάρχει πραγματική δικαιολογία να μη διατηρείται ο διακριτός χρόνος των δύο Κυριακών.Για τα δημοψηφίσματα, ο Μανώλης Μάκαρης αναγνώρισε ότι η επαναφορά τους ως θεσμός μπορεί να είναι θετική, αλλά υπογράμμισε πως προβλέπεται συμβουλευτικός χαρακτήρας και τίθενται υψηλά θεσμικά φίλτρα (όπως απόφαση με 2/3), που μπορούν στην πράξη να ακυρώσουν την κοινωνική πρωτοβουλία. «Χρειάζεται θεσμός δημοψηφίσματος που να ξεκινά από τους πολίτες, με συγκεκριμένο αριθμό υπογραφών και με δεσμευτικό αποτέλεσμα. Οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν για τον τόπο τους», είπε.Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι ο νέος Κώδικας δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την Αυτοδιοίκηση ως έναν «διαχειριστή αρμοδιοτήτων χωρίς τα αντίστοιχα μέσα, ούτε ως έναν θεσμό με περιορισμένη δημοκρατική νομιμοποίηση και γνωμοδοτικό ρόλο στα μεγάλα επίδικα της κάθε περιοχής. Η χώρα χρειάζεται μια πραγματική μεταρρύθμιση: με ενίσχυση των κοινοτήτων, με ουσιαστική εγγύτητα στον πολίτη, με πόρους, εργαλεία και καθαρές αρμοδιότητες.