γράφει ο Γεράσιμος Σωτ. Γαλανόςδραχμές, αντίστοιχα.
μ. μ. και στις 3:00 μ. μ. θα ξεκινούσε η πομπή να κάνει περατζάδα στους δρόμους του Ληξουρίου, για να καταλήξει στο κάτω μέρος της πλατείας της πόλης. Έτσι και έγινε και μάλιστα με πολλή επιτυχία, μια και οι καιρικές συνθήκες ήταν κάπως ασταθείς.
τα αυτοσχέδια σκετς, που κράτησαν τον κόσμο στο κέφι και στο γέλιο.
Το Ληξουριώτικο Καρναβάλι του 1966 «μάζεψε» όλο το νησί στο Ληξούρι. Βούλιαξε η πόλη. Οι μπενζίνες και το φέρυ-μπωτ έφερναν σωρηδόν το κόσμο από το Αργοστόλι. Κόσμος πολύς από τα χωριά της Παλικής, αλλά και της Θηνιάς και της Πυλάρου, που είχε έρθει για να χαρεί πρωτίστως τα σατιρικά σκετς που έκαναν με τόση επιτυχία ο Ηλίας Μηνιάτης, ο Λέανδρος Σοφιανός και τόσοι άλλοι από την παρέα τους.Εντυπωσίασε η Δημοτική Χορωδία, που τραγούδησε το περίφημο κάντο «Το καρναβάλι μας παιδιά» του Τζώρτζη Δελλαπόρτα, καθώς και του ίδιου τροβαδούρου, τα άσματα, το «Χαμογελάς» και το «Θυμάσαι». Από τα χορευτικά συγκροτήματα, Βαλσαμάδων και Καμηναράτων, που ήταν πράγματι υπέροχα, πιο πολύ εντυπωσίασε το παιδικό χορευτικό τμήμα των Καμηναράτων, το οποίο και καταχειροκροτήθηκε.Το χορευτικό των Βαλσαμάτων χόρεψε με τη δική του ζωντάνια παραδοσιακούς κεφαλονίτικους χορούς. Μαθητές του 2 ου Δημοτικού Σχολείου Ληξουρίου χόρεψαν με πολλή επιτυχία το «Γαϊτανάκι». Τις«Καντρίλιες» χόρεψαν λίαν επιτυχώς μαθητές και μαθήτριες του Λυκείου Ληξουρίου.Το Ληξουριώτικο Καρναβάλι του 1966, παρόλο που κάποιες εκδηλώσεις του φάνηκαν λίγο «πρόχειρες», δηλαδή λόγω καιρικών συνθηκών υπήρξε μια μικρή αναμπουμπούλα στη διοργάνωση, κατάφερε να δικαίωση τη φήμη του, να είναι το μοναδικό στο νησί για τα σατιρικά σκετς, για το μπρίο του, για το σχολιασμό της επικαιρότητας και την ευρηματικότητα της καρναβαλικής ευφυολογίας.
Ονομάστηκε «Το Καρναβάλι των Τουριστών», γιατί ένα από τα σκετς ήταν μια υπέροχη και καλοστημένη και «δουλεμένη σκετσική παρλάτα» με τίτλο «Οι Τουρίστες» και τα μέλη της, ρωτούσαν το κοινό με ένα χάρτη, πού είναι αυτό; και πού το άλλο και πως θα πορευτούν σε διάφορα μέρη του νησιού. «Παραξενεύονταν που βρέθηκαν σε ξένο τόπο και τους έστειλε η τύχη τους στο καρναβάλι του Ληξουρίου…! Τα μέλη αυτού του σατιρικού σκετς, είχαν την κατάλληλη αμφίεση με όλα τα κομφόρ ενός τουρίστα, ήταν δε τα περισσότερα από τα Λεγατάτα – Μαρτσελάτα. (Σπύρος Γιουλάτος, Παναγής Κανδηλιώτης …) Σατίριζαν το νέο τότε κίνημα του τουρισμού για την ανάπτυξη του τόπου.