Καλαντόφωτα στον Πόντο: Από τους γάμους και τις βαπτίσεις, στα πλούσια τραπέζια, τους Μωμόγερους και το καλαντόνερο

Στα μέρη του Πόντου, στη διάρκεια του χειμωγκού (ο χειμώνας στα ποντιακά) κι ενώ ο Χριστιανάρτ’ς

Διαβάστε επίσης:Τη στήριξη Πατριαρχείων και κληρικών της Ομογένειας με νομοσχέδιο εντός του μήνα, ανακοίνωσε η Σοφία Ζαχαράκη

Αν το φλουρί έπεφτε σε κάποιο μέλος της οικογένειας, τον θεωρούσαν τυχερό και η τύχη θα τον ακολουθούσε όλη τη χρονιά.

Διαβάστε επίσης:Προβολή της ταινίας «Έξοδος 1826» στην Πρεσβεία της Ελλάδας στο Βερολίνο

Το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος της οικογένειας (συνήθως ο άνδρας του σπιτιού), μετά το κόψιμο της βασιλόπιτας και πριν ξεκινήσει το γιορτινό φαγοπότι, έπαιρνε στα χέρια του ένα πιάτο με επτά ζευγάρια λεπτοκαρυών και ένα μονό και ρίχνοντάς τα στον αέρα έλεγε τρεις φορές: «Φύγαμε από τον παλαιό (άσχημο) χρόνο στον χρόνο καλό». Τα λεπτοκάρυα που έπεφταν πίσω στο πιάτο ήταν τυχερά και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας συνέχιζαν να λένε «Πέρασε ο άσχημος χρόνος! Ξεκίνησε ο καλός!».

Το καλαντόνερον και το ποδαρικό

Το πρωί όποιος ξυπνούσε πρώτος, έπρεπε να φέρει απ’ έξω το πρώτο νερό. Μαζί του έπαιρνε τα τυχερά λεπτοκάρυα και στη διάρκεια της διαδρομής δεν έπρεπε να ανταλλάξει κουβέντα με κανέναν. Ύστερα όλη η οικογένεια πλενόταν με το πρώτο νερό, το «καλαντόνερον».

Επίσης, θεωρούταν καλό σημάδι, κατά την παράδοση των Ποντίων, αν στο σπίτι τους έκαναν ποδαρικό μικρά παιδιά.

Το Δωδεκαήμερο τελείωνε με τη γιορτή των Φώτων. Σύμφωνα με την παράδοση, την ημέρα που αγίαζαν τα ύδατα, σταματούσαν να τριγυρίζουν μέσα στη νύχτα και να πειράζουν τους ανθρώπους οι καλικάντζαροι (τα κακά πνεύματα).