Ιστορίες της Βάβως | Τα Θεοφάνια τότε. Τα κάλαντα, το αγίασμα και η εξαφάνιση των καλικάντζαρων

Διαβάστε επίσης:Βιολάντα: Οργή του Συλλόγου Γυναικών Ιωαννίνων για το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα

Κάλαντα Φώτων
Σήμερα τα Φώτα και ο Φωτισμός,
Σήμερα χαρά μεγάλη κι ο ό αγιασμός.
Αυριο ειν τ΄Αγιάννη ο Πρόδρομος
Η Κυρά μας η Παναγιά
Σπάργανα βαστάει κερί κρατεί,
Πρόδρομε Αηγιάννη παρακαλεί,
βάφτισε το γυιο μου Θεού Παιδί.
Δέχομαι και θέλω και προσκυνώ,
να πετάξω απάνου στον Ουρανό.καρκαλιέται η κότα,
πίσω πο την πόρτα,
αυτή δεν πολογιέται,
της ρίχνει ένα λιθάρι,
την παίρνει στο ποδάρι.
Όι όι πόδι μου
και κουτσιποδάρι μου
Που να πάω να γιατρευτώ,
στην Κυρά την Παναγιά,
πόχει ανώγια και κατώγια
και κλειδιά και παρακείδια.
Άνοιξα και μπήκα μέσα,
βρίσκω λύκο που χορεύει,
αλεπού που τσαγκατρεύει.Έτσι χαρούμενα αλλά χωρίς τραγούδια περνούσε η γιορτή του Φάνη μας.*H αείμνηστη Αλεξάνδρα Παυλίδου Θωμά