Υπήρξε μια εποχή στο Αργοστόλι που το νερό δεν έτρεχε από τη βρύση του σπιτιού, αλλά από τις δημόσιες βρύσες της πόλης.Οι κρήνες Τούλ – από το όνομα του δωρητή – ήταν ένα από τα σημεία όπου συγκεντρώνονταν καθημερινά γυναίκες της πόλης για να γεμίσουν τους μπότηδες και τα αγκειά τους. Ήταν μια ανάγκη, αλλά και μια συνήθεια. Ένας μικρός κοινωνικός κύκλος που επαναλαμβανόταν κάθε μέρα. Η κάθε οικογένεια είχε τη δική της μέρα και ώρα.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο kefaloniapress.gr .