Συνεχίζει τις προβολές της η Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων «Cine-Δράση» με την ταινία «Λευκός Τίγρης» (White Tiger). Το φιλμ του Αμερικανοϊρανού σκηνοθέτη Ramin Bahrani θα παρουσιαστεί την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2025 στις 20:15’στο ΤΥΠΕΤ (Υμηττού & Πλαταιών)Βασισμένος στο ομότιτλο βιβλίο του Aravind Adiga (Βραβείο Booker 2018) ο σκηνοθέτης κάνει μια πολιτική ταινία εστιάζοντας στους ανθρώπους και τις ιστορίες τους, τις δυσκολίες ή τις αναποδιές της ζωής τους.Μεγάλο μέρος αυτής της κατωτερότητας είναι έμφυτο, όπως λέει ο ίδιος, αποτέλεσμα του άκαμπτου συστήματος καστών, μεγεθύνεται από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που αγωνίζονται για τις ίδιες χαμηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας και ενισχύεται από το χάσμα μεταξύ των φτωχών της Ινδίας και των λίγων που συγκεντρώνουν απρόσιτο πλούτο.
Ο Μπάλραμ είναι θυμωμένος εδώ και πολύ καιρό, και η φορτισμένη στάση της παρούσας αφήγησής του διαπερνά το παρελθόν, χρωματίζοντας τις αλληλεπιδράσεις του με τον Πελαργό και την οικογένειά του. Ο φιλελεύθερος Άσοκ, που παραβίασε το έθιμο της κάστας για να παντρευτεί την Πίνκι (Priyanka Chopra) μια Ινδή που μεγάλωσε στην Αμερική, του συμπεριφέρεται με ευγένεια, σχεδόν γίνονται φίλοι, μέχρι όμως που ένα τυχαίο συμβάν, κάτι απαίσιο, βίαιο που κανένα χρήμα δεν μπορεί να διορθώσει, έρχεται να αποκαλύψει ότι κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την κόλαση. Ο υπομονετικός καλοσυνάτος και πάντα χαμογελαστός Μπάρλαμ δοκιμάζει τα όρια και τις αντοχές του, συνειδητοποιεί αυτό που δεν του επέτρεψαν να είναι και μεταμορφώνεται σε αυτό που έμαθε να υπακούει: σε ένα πλάσμα χωρίς ηθικούς ενδοιασμούς, που επιβιώνει όπως μπορεί.
Στο μεγαλύτερο μέρος του έργου του, ο Ramin Bahrani αντιμετωπίζει με ενσυναίσθηση ανθρώπους που αγωνίζονται να κατανοήσουν τον συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο και τη θέση τους σε αυτόν. Η αφοσίωση του στους απόκληρους και τους αουτσάιντερ είναι εντυπωσιακή. Στο «Man Push Cart», ένας Πακιστανός μετανάστης πουλάει κουλούρια και καφέ από ένα βαρύ καρότσι που σέρνει στο Μανχάταν. Στο «Chop Shop», ένα 12χρονο ορφανό προσπαθεί να βρει αρκετή δουλειά στο Κουίνς για να στηρίξει τον εαυτό του και την αδερφή του. Στα «At Any Price» και «99 Homes» ασχολείται με δύο ανερχόμενους νεαρούς άνδρες των οποίων κάθε ελπίδα επιτυχίας διαλύεται από την οικογενειακή προδοσία και την οικονομική καταστροφή.
Στο «White Tiger» παραμένει πιστός στο συγγραφικό υλικό, διατηρώντας το βιτριολικό χιούμορ του βιβλίου, που τον βοηθάει να αποφύγει τους μελοδραματισμούς, μέσα από μια σατιρική σκηνοθετική προσέγγιση του φαντεζί Μπόλιγουντ. Εμπιστεύεται τον Adarsh Gourav στο ρόλο του Μπάρλαμ (ως παιδί τον υποδύεται ο Harshit Mahawar) να μας ταξιδέψει μέσα από μια ζωή φτώχειας στο κυνήγι της επιτυχίας με οποιοδήποτε τίμημα. Ο Gourav σκληραίνει μπροστά στα μάτια μας σε μια παράσταση που εναλλάσσεται μεταξύ θριάμβου και ντροπής, ανωριμότητας, απερισκεψίας, οργής και δικαιολογημένης καυχησιολογίας.
Αυτό που αναρωτιέται η «Λευκή Τίγρη» – όπως και τα «Παράσιτα» του Bong Joon Ho και το «Συγγνώμη, Απουσιάζατε» του Ken Loach, είναι αν ο πλούτος μπορεί να διαχωριστεί από τα προνόμια που παρέχει σε όσους τον κατέχουν. Και τα δυο τα διαπερνά η φαντασίωση ότι ένας πλούσιος άνθρωπος θα μπορούσε επίσης να είναι καλός άνθρωπος. Οι Priyanka Chopra, Rajkummar Rao, συνεργάζονται άψογα ως άτομα που καταλαμβάνουν δύο χώρους ταυτόχρονα: Όσο κι αν προσπαθούν να αποστασιοποιηθούν από τον οικογενειακό πλούτο που τους προστατεύει από τον περιβάλλοντα κόσμο, όσο κι αν διαφωνούν με τον Πελαργό για τις προσβολές που εκστομίζει στον Μπάλραμ, όσο κι αν ρωτούν τον Μπάλραμ για τον εαυτό του και τον ενθαρρύνουν να θέσει υψηλότερoυς στόχους, εξακολουθούν να θεωρούν τους εαυτούς τους ανωτέρους. Δεν μπορούν, όπως η οικογένεια Παρκ στα «Παράσιτα», να καταλάβουν πόσο προσβλητική είναι η ίδια τους η ύπαρξη για κάποιον σαν τον Μπάλραμ και πόσο χειρότερη, οι στιγμές καλοσύνης τους κάνουν την ανισότητα.
ΗΠΑ, Δραματική, 2020. Διάρκεια: 125’. Σενάριο: Ramin Bahrani. Σκηνοθεσία: Ramin Bahrani. Πρωταγωνιστούν: Adarsh Gourav, Priyanka Chopra, Rajkummar Rao, Mahesh Manjrekar, Vijay Maurya, Kamlesh Gill. Μουσική: Danny Bensi, Saunder Jurriaans. Φωτογραφία: Paolo Carnera