Γράφει η Γιώτα Κουτσώνα*Δεν έχει σημασία αν κάποιος πιστεύει ή όχι. Αυτή η εικόνα ξεπερνά την πίστη.
Αγγίζει κάτι πιο βαθύ, την απώλεια.
Την αγάπη. Το σημείο όπου ο άνθρωπος μένει χωρίς λέξεις.
Κουβαλά όμως και ό,τι προηγήθηκε.
Τη Σταύρωση. Το σώμα πάνω στον σταυρό δεν είναι μόνο μια εικόνα πόνου. Είναι μια εικόνα θυσίας.
Στην καρδιά της πίστης μου, η Σταύρωση δεν είναι το τέλος. Είναι πράξη αγάπης. Η απόλυτη παράδοση. Ένα σώμα που δίνεται για να κρατήσει κάτι πέρα από τον εαυτό του.
Η αγάπη, στην πιο ακραία της μορφή, δεν είναι εύκολη.
Δεν είναι όμορφη.
Είναι θυσία. Και μετά από αυτή τη θυσία, έρχεται η σιωπή.
Η Παναγία κρατά το βάρος της απώλειας, αλλά και το βάρος αυτού που σημαίνει.
Είναι ένα πέρασμα.
Από το τέλος… σε κάτι που συνεχίζει να υπάρχει αλλιώς.
Γι’ αυτό αυτή η ιστορία δεν τελειώνει εδώ.
Γιατί μέσα από αυτή τη σιωπή, γεννιέται αυτό που η πίστη ονομάζει Ανάσταση.
Όχι μόνο ως θαύμα, αλλά ως υπενθύμιση…
Ότι μετά το σκοτάδι, κάτι μπορεί να σταθεί ξανά στο φως. Ότι μετά την απώλεια, κάτι μέσα μας συνεχίζει να ζει.
Αυτές οι εικόνες δεν μένουν μόνο στους τοίχους. Μένουν μέσα μας.
Γιατί θυμίζουν ότι ακόμα και μέσα στην απώλεια, υπάρχει νόημα.
Και μέσα στη σιωπή, κάτι συνεχίζει να μιλά. Εύχομαι στον καθένα σας, όποιο «βάρος» κι αν κουβαλάτε, να βρείτε τη δύναμη και τη στοργή που χρειάζεται για να φτάσετε στο δικό σας Φως.
Καλή Ανάσταση.
*Καλλιτέχνιδα Tattoo & Ιδιοκτήτρια του The Lighthouse Tattoo