Φτάνεις ως καλεσμένος σε έναν γάμο – ντυμένος επίσημα, έτοιμος να γίνεις μάρτυρας μιας ένωσης. «Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΣΤΟΛΗ» Η Thanos μιλά με βαθιά ευγνωμοσύνη για τις γυναίκες σκηνοθέτιδες που άνοιξαν τον δρόμο πριν από εκείνη — για όσες αμφισβήτησαν το status quo, ώστε η νεότερη γενιά να μπορεί σήμερα να διεκδικεί χρηματοδότηση και να κερδίζει την εμπιστοσύνη που απαιτείται για να υλοποιεί τα έργα της. «Είναι η πρώτη μου επαγγελματική σκηνοθεσία στη βασική σκηνή», λέει. «Είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο. Ερχόμουν στο Belvoir St Theatre από τα 14 ή 15 μου. Είναι ένα από τα αγαπημένα μου θέατρα στον Κόσμο». Η μετάβαση από τον ανεξάρτητο χώρο στη βασική σκηνή δεν αποτελεί απλώς ένα επαγγελματικό βήμα. Συνεπάγεται μεγαλύτερους προϋπολογισμούς, ευρύτερο κοινό και αυξημένες απαιτήσεις. Κι όμως, πίσω από τη μεγέθυνση της κλίμακας, η κεντρική της πεποίθηση παραμένει απλή — και είναι το μήνυμα που θέλει να κρατήσει το κοινό φεύγοντας. «Η αλήθεια είναι ότι πιστεύω βαθιά στην ανθρωπότητα», λέει, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την αβεβαιότητα της εποχής και όσα συμβαίνουν γύρω μας. «Πιστεύω ότι οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους καλοί. Είμαι βαθιά αισιόδοξη», λέει. «Πιστεύω ότι όταν δείχνεις στους ανθρώπους την αλήθεια, αυτό τους κινητοποιεί — είτε για να κάνουν τα πράγματα καλύτερα είτε, όταν λειτουργούν σωστά, για να τα διατηρήσουν έτσι». «Ο κόσμος είναι πολύ ασταθής αυτή τη στιγμή», συνεχίζει. «Προσπαθώ όμως να διατηρώ την αισιόδοξη πεποίθηση ότι, ως άνθρωποι, θα βρούμε τον δρόμο μας. Είμαστε απίστευτα προσαρμοστικοί. Έχουμε επιβιώσει από αμέτρητες δοκιμασίες». Παρότι ο «Καθρέφτης» είναι ένα έργο γεμάτο παραμορφώσεις και επίπεδα αφήγησης — μια παράσταση μέσα στην παράσταση — δεν εξωραΐζει τα αρχέτυπα που ενσαρκώνουν οι χαρακτήρες και η πλοκή. Αντίθετα, τα εκθέτει και θέτει καίρια ερωτήματα: Πρέπει η τέχνη να συμμορφώνεται για να επιβιώσει; Οφείλουν οι καλλιτέχνες να λειαίνουν τις αιχμές τους για να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση; Είναι η αυτολογοκρισία απλώς μια άλλη λέξη για την «πρακτικότητα»; «Υπάρχει συνεχώς πολύ αυτολογοκρισία»,, λέει. «Αν πληροίς ορισμένα κριτήρια, το έργο σου έχει περισσότερες πιθανότητες να προχωρήσει. Αν κινείσαι έξω από αυτό το πλαίσιο συμμόρφωσης, οι πιθανότητες μειώνονται». Το κοινό μπορεί να έρθει για το θέαμα και το χιούμορ, αλλά φεύγει έχοντας αναμετρηθεί με κάτι πολύ λιγότερο άνετο: με τον τρόπο που, σχεδόν ανεπαίσθητα, οι κοινωνίες χάνουν ελευθερίες και διολισθαίνουν προς πιο αυταρχικές, επιτηρούμενες μορφές οργάνωσης. «Η λογοκρισία σπάνια εμφανίζεται με στολή», επισημαίνει η Thanos. «Έρχεται σιωπηλά. Στην τέχνη, τη βλέπουμε να κρύβεται στα κριτήρια χρηματοδότησης, στις προτιμήσεις των ιδρυμάτων, αλλά και στον φόβο — στον φόβο να προκαλέσουμε νέους τρόπους σκέψης μήπως και ‘ακυρωθούμε’». «Οι τέχνες, ως καθρέφτης της ζωής, υποφέρουν σιωπηλά μέσα από συμπεριφορές που μιμούνται και προσπαθούν να ανήκουν — συμπεριφορές που δεν δημιουργούν την πραγματικότητα, αλλά την απλώς αντικατοπτρίζουν». Στην πρεμιέρα της, η Margaret Thanos επιμένει να κοιτάξει την αλήθεια κατάματα. «Όχι στη Ρωσία. Όχι στην Αμερική. Όχι σε κάποια μακρινή αυταρχική καρικατούρα. Σε εμάς». Και μέσα από αυτό, θέτει το ερώτημα που η Τέχνη, στον πιο αναγκαίο της ρόλο, πάντα έθετε: «Αν ο καθρέφτης μας δείξει κάτι που δεν μας αρέσει, θα το κρύψουμε, θα το σπάσουμε ή θα ξυπνήσουμε και θα γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε;». *Πότε & Πού: Από το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου στις 07:30 μμ μέχρι την Κυριακή, 22 Μαρτίου στις 02:00 μμ, στο Belvoir St Theatre, Gadigal Country, 25 Belvoir St, Surry Hills στο Σίδνεϊ.
Λιγότερο από 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Παροικια – Neos Kosmos .