Μήπως τελικά τρέχουμε λίγο πιο γρήγορα απ’ όσο χρειάζεται;
Η καθημερινότητα συχνά κυλά με έναν ρυθμό που δύσκολα προλαβαίνουμε. Ξυπνάμε βιαστικά, κοιτάμε αμέσως το κινητό, τρέχουμε για δουλειές και υποχρεώσεις και πριν το καταλάβουμε η μέρα έχει ήδη γεμίσει άγχος. Όμως μέσα σε αυτόν τον γρήγορο ρυθμό, πολλές φορές ξεχνάμε να ζήσουμε πραγματικά τις μικρές στιγμές της ημέρας.
Ίσως τελικά να αξίζει να επιβραδύνουμε λίγο. Να καθίσουμε να φάμε ένα καλό πρωινό χωρίς οθόνες, να πιούμε τον καφέ μας με ηρεμία, να ακούσουμε λίγη μουσική ή ακόμη και τους ήχους της φύσης που πολλές φορές προσπερνάμε χωρίς να τους προσέξουμε. Αυτές οι μικρές παύσεις μέσα στη μέρα μπορούν να λειτουργήσουν σαν μια μικρή επανεκκίνηση για το μυαλό και τη διάθεσή μας.
Ακόμη και πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα, όπως ένα ντους ή λίγα λεπτά χαλάρωσης, μπορούν να γίνουν μια στιγμή φροντίδας για τον εαυτό μας όταν τα κάνουμε χωρίς βιασύνη. Το να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να σταματήσει για λίγο, να πάρει μια ανάσα και να απολαύσει τη στιγμή, μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βιώνουμε την ημέρα.
Ίσως τελικά η ισορροπία να βρίσκεται σε αυτές τις μικρές στιγμές. Στο να θυμόμαστε ότι η ζωή δεν είναι μόνο υποχρεώσεις και πρόγραμμα, αλλά και στιγμές που αξίζει να τις ζούμε συνειδητά, με λίγη περισσότερη ηρεμία και προσοχή. Και μερικές φορές, το μόνο που χρειάζεται είναι να πατήσουμε για λίγο «παύση».
Λουίζου Αντριάνα