Οι πρόσφατες εξαγγελίες και οι συμφωνίες που υπογράφτηκαν μεταξύ του ελληνικού κράτους και της Chevron σηματοδοτούν την κλιμάκωση των σχεδίων για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων στην Ελληνική Τάφρο, στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου. Οι παραχωρήσεις καλύπτουν πλέον μια θαλάσσια έκταση σχεδόν όση και η χερσαία επικράτεια της χώρας μας, ενώ προβλέπονται πολλαπλές σεισμικές έρευνες και έως και δέκα δοκιμαστικές γεωτρήσεις μέσα στην επόμενη δεκαετία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το περιβάλλον και τις παράκτιες οικονομικές δραστηριότητες.
Η κυβέρνηση, εξαπολύοντας τη συνηθισμένη επικοινωνιακή καταιγίδα μέσα από τα πρόθυμα συστημικά μέσα, παρουσιάζει τις συμφωνίες αυτές ως αναπτυξιακή ευκαιρία και ως μέσο διασφάλισης της ενεργειακής επάρκειας της χώρας και της Ευρώπης και ως εργαλείο αναβάθμισης της γεωπολιτικής θέσης της χώρας. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και τα αρνητικά παραδείγματα άπειρα ανά τον κόσμο, ενώ η εμπειρία από τις ανάλογες κυβερνητικές εξαγγελίες τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια δεν αφήνουν κανένα χώρο για αυταπάτες στην κοινωνία.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΠΑΡΑ…ΚΡΗΤΙΚΑ – Parakritika.gr .