Παρακολούθησα σε τηλεοπτικό κανάλι μια εκπομπή για την γαλάζια προπαγάνδα και τη στρατηγική της. Δεν μου ήταν άγνωστα όλα αυτά. Ούτε συμβαίνουν μακριά από τη γειτονιά μας!
Ο ίδιος είναι συνειδητά απομονωμένος μέσα στο «κάστρο» του και ο Κηφισιώτης πολίτης σπανιότατα φθάνει στο κατώφλι της πόρτας του. Φυσικά, δεν υπάρχει πια «Ημέρα του Δημάρχου», τότε που Πολίτες και Δημοσιογράφοι επικοινωνούσαν άμεσα μαζί του.
Αν και έχω χαρακτηρίσει τον Βασίλη Ξυπολυτά, «πιο Μητσοτάκη, από τον Μητσοτάκη», ο Πρωθυπουργός επιδιώκει και εμφανίζεται σαφώς πολύ πιο επικοινωνιακός.
Βεβαίως το Μαξίμου σφύζει από Συμβούλους και πάρα-Συμβούλους, οι οποίοι έχουν αριθμητικά πολλαπλασιαστεί στη διάρκεια της δεύτερης θητείας της σημερινής Κυβέρνησης.
Η Ελληνική Βουλή, με την πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας, ψήφισε την αγορά του πρώην Μεγάρου Μποδοσάκη για να βρουν…γραφείο οι νέες φουρνιές των Συμβούλων, άλλοι ικανοί και χρήσιμοι και άλλοι με διαβατήριο την Κομματική τους Ταυτότητα και κάποιο καλό «μέσον».
Έπειτα, μην ξεχνάμε και την «Ομάδα Αλήθειας», όπου οι Υπάλληλοι, οι περισσότεροι Δημοσιογράφοι και όλοι γαλάζιοι, μετουσιώνουν την Κυβερνητική γραμμή, καθημερινά, με τις παρεμβάσεις τους στα ιντερνετικά δίκτυα, εμφανιζόμενοι ως ανταποκριτές, οργισμένοι μάλιστα, στις διαπιστώσεις και την κριτική των απλών και επωνύμων πολιτών.
Ακούσαμε και διαβάσαμε στο κινητό μας τις παρεμβάσεις τους στην ατυχή (Μόνον;) διατύπωση «Τέρμα το τζάμπα με τη σημερινή Κυβέρνηση» της απρόσεκτης κ. Αλεξοπούλου.
Κι έτσι το μπλε καράβι προσπαθεί να ξεπερνά τις τρικυμίες της καθημερινότητας.