Ο παλιός ο χρόνος μάς τελειώνει και εμείς επιμένουμε εορταστικά, χριστουγεννιάτικα και πρωτοχρονιάτικα, γιατί ναι, “human kind cannot bear very muchreality” (το ανθρώπινο είδος δεν μπορεί να αντέξει πολλή πραγματικότητα). Όσα προβλήματα κι αν έχουμε ή θεωρούμε ότι έχουμε, προσωπικά, συλλογικά ή παγκόσμια, υπάρχει η βαθύτερη ανάγκη για ένα παρηγορητικό καταφύγιο, κάτι να ελπίζουμε ή κάπου να ξαποστάσουμε κι ας μας το «χτυπάει» ο Έλιοτ και ας χλευάζει η κυνική μας πλευρά και οι πιο πραγματιστές. Μπορεί ο Άγιος Βασίλης να είναι φουσκωτός, τα ξωτικά αχυρένια, τα αστέρια από φελιζόλ, η Γέννηση του Χριστού ξύλινη ή, ακόμη χειρότερα, πλαστική, αλλά αν δεν το φανταστούμε, πώς θα γίνει αληθινό;Και για κάποιο, λόγο πάλι ξεπετάγεται ο Τ.Σ. Έλιοτ “…but that which is only living/Can only die” «όμως εκείνο που μόνο ζει/μπορεί και μόνο να πεθάνει», μτφρ. Χάρης Βλαβιανός.
Αλλά επειδή εγώ δεν τον καταλαβαίνω και πολύ, και μάλλον ανάποδα τον διαβάζω, σκέφτομαι: μπορεί να πεθάνει, μόνο εκείνο που ζει…
Χ.Ε.
Λιγότερο από 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΕΙΔΗΣΕΙΣ – ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΘΑΡΡΟΣ .