Ολοκληρώνοντας ο εισηγητής τόνισε ότι σε μια εποχή σύγχυσης και καχυποψίας, χρειάζεται επανανακάλυψη των αυτονόητων αληθειών της αγάπης και της αποστολής της Εκκλησίας μας.Αυτός νομίζω είναι ο σύγχρονος πειρασμός της Εκκλησίας, η οποία δεν πρέπει να λησμονεί την οικουμενικότητά της, να παγιδεύεται και να περιορίζεται από τον εθνοφυλετισμό. Η μεγαλύτερη πρόκληση της Ορθοδόξου Εκκλησίας σήμερα είναι να ξεπεράσει την παγίδα του εθνοφυλετισμού. Να πιστέψει ότι όλοι είμαστε ένα, γιατί έχουμε μία κεφαλή, τον Χριστό.Η δεύτερη πρόκληση είναι να πιστέψουμε ότι δεν χρειάζεται η ιεραποστολή. Ότι δεν χρειάζεται η Εκκλησία να αναζητήσει το πλανόμενο πρόβατο Να ζήσουμε δηλαδή με μια ψευδαίσθηση, ότι και μόνο τα λίγα πρόβατα της ποίμνης είναι αρκετά. Οι έξω εύκολα μπορεί να χαρακτηριστούν εχθροί, αμαρτωλοί, κολασμένοι και η Εκκλησία πρέπει να αδιαφορεί γι’ αυτούς. Ο Χριστός όμως μας δίδαξε, ότι πρέπει να αφήσουμε την ποίμνη, να εγκαταλείψουμε, δηλαδή, την ησυχία και την ασφάλεια για να αναζητήσουμε το πλανόμενο πρόβατο, το οποίο είναι παντού, σε κάθε ενορία, σε κάθε Επισκοπή, σε κάθε Εκκλησία, σε κάθε χώρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία πάντοτε είχε αυτήν την αγωνία, να αναζητά το πλανόμενο πρόβατο στη Μαύρη Ήπειρο, στη Λατινική Αμερική, στην Ασία, αλλά και στην Ευρώπη».
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Δυτική Ελλάδα – ΑγρίνιοCulture .