Έφυγε από τη ζωή ο Αλέξανδρος Πλάτων Δέλτα

Διαβάστε επίσης:Άνοιξε για τα σχολεία το νέο Αθλητικό Κέντρο «Ο ΚΗΦΙΣΟΣ» στον Δήμο Κηφισιάς

Είμαι ο Αλέξανδρος Δημόπουλος ενεργό μέλος της Δ.Ε.Ε.Λ (Διεθνής εταιρία ελλήνων λογοτεχνών) INTERNATIONAL SOCIETY OF GREEK WRITER & ARTS και χρησιμοποιώ το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Αλέξανδρος Πλάτων Δέλτα. Γεννήθηκα στην Κομοτηνή τα πέτρινα χρόνια του εμφυλίου. Στο ποιητικό μου έργο “Χορεύοντας με τον Έρωτα” παρουσιάζω παραστατικά τη γεννησή μου.

Διαβάστε επίσης:ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ.

…Το μίσος να μαστιγώνει τις ψυχές

 και το αίμα ν’αλλάζει βάρδιες

 και στρατόπεδα κατα πως βόλευε το θάνατο.

  Σ’αυτήν ακριβώς την εποχή

 γεννήθηκα κλέγοντας.

Οι ώρες περνούσαν κι εγώ έκλαιγα γοερά,

σα να ‘θελα με το κλάμα μου

 να σταματήσω τον αδελφοκτόνο διχασμό…

Οι γονείς μου πελοποννήσιοι από τη χώρα της -Ευρωπαϊκης- Γορτυνίας ο πατέρας μου και από την Ολυμπία η μητέρα μου – ζωή να έχει, είναι εννενηνταέξι και κάτι- μου διδάξανε την αγάπη για την πατρίδα, την οικογένεια, τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας.

    Θυμάμαι τον πατέρα να μας απαγγέλει ποίηση ή να μας διαβάζει Οδύσσεα και Ιλιάδα απο τα αρχαία κείμενα. Αλλά και την μητέρα να μας πηγαίνει περιπάτους -όταν βρισκόμασταν στην Ολυμπία- στους χώρους του μουσείου και του σταδίου με τους βωμούς των αρχαίων θεών. Εγκατεστημένος με τους γονείς και τ’αδέλφια μου από τη δεκαετία του ’50 στην Πάτρα είδα τον πλούτο των νεοκλασικών οικοδομημάτων να γίνεται κομμάτια και θρύψαλα και στη θέση τους να φυτρώνουν οικοδομικά εκτρώματα.

    Στο έργο μου “Σεριάνι στο περιβόλι με τις αναμνήσεις” έχω ένα ποίημα για την αγαπημένη μου Πάτρα.

…Και οι παλιές διώροφες οικίες

σε εκθεσιακούς χώρους μπήκανε

σα φωτογραφίες, για λίγους νοσταλγούς

και θα χρειαστεί εξηγήσεις να δώσουμε

στα παιδιά που έρχονται…

Γιατί τα ανεκτήμητα δεν τα προστατέψαμε;

    Είμαι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα (Ντίνα) Παναγοπούλου και έχουμε δύο παιδιά, την Θεώνη και τον Κώστα που είναι δίδυμα.

    Η κυρία Κωνσταντίνα (Ντίνα) ασχολείται με το εμπόριο.

    Ζώντας μαζί της όλα αυτά τα χρόνια και βλέποντας την υπαρξιακή και επαγγελματική αγωνία της για το αύριο ή ακόμα και το σήμερα και προς υπεράσπιση των μικροεμπόρων, έγραψα το ποιητικό έργο “Οι μικρομεσαίοι”.

…Μικρομεσαίοι αφυπνίστε και αντισταθείτε

και αφελείς να μην είστε

Από που πιστεύεται οι διαπλεκόμενοι πολιτικοί

θα πάρουν τα χρήματα;

Από τους βιομήχανους; Τους εφοπλιστές;

Τους τραπεζήτες; Τις πολυεθνικές;

Τα Μ.Μ.Ε.; Τους μεσάζοντες;

Τους κρατηκοδίαιτους; Τους ανέργους;

 Ή τους δυστυχείς μετανάστες μήπως;

Εσάς θα μαδήσουνε

πάνω σας πέφτοντας

σαν τα κοράκια…

Η ιστορία σαφώς με δικαιώνει. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ πρασίνου και μπλέ. Και τα δύο χρώματα βρίσκοντας θύμα εύκολο τον μικρομεσαίο εμποράκο ασελγούν και μάλιστα παρά φύση πάνω του.

    Στα Ελληνικά γράμματα έκανα την παρουσία μου στα τέλη του ’80. Αν και έχω εκδόσει -ιδιωτικά- μέχρι σήμερα 12 ποιητικά έργα δεν με θεωρώ ποιητή. Στο έργο μου “Περίπατος στο μισό σκοτεινό της πολιτείας” γράφω κάπου

…Και είναι αυτονόητο

αλλά το αραδιάζω.

Δεν με θεωρώ στοχαστή ή ποιητή

ίσα που μπορώ να σέρνω τον κοντυλοφόρο στο χαρτί.

Και θαρρώ πως ‘κει που αποπατήσανε

οι μεγάλοι μας ποιητές

ακόμα και οι σύγχρονοι

ξεφύτρωσα ‘γω…

    Ωστόσο τα έργα που έχω μαστορέψει τα χωρίζω σε τέσσερις ενότητες. Με την πρώτη ενότητα αγγίζω την κοινωνική πλευρά της πολιτείας. Οι άνθρωποι σε πρώτο πλάνο μέσα στη πολιτεία Βαβέλ.

    Άνθρωποι αποκομμένοι απο τις αξίες και τη λογική της συναδελφοσύνης. Τα παιδιά αποτελούν μόνο διακοσμητικό στοιχείο.

    Τα έργα σε τίτλους:

• “Η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού”
• “Σεριάνι στο περιβόλι με τις αναμνήσεις”
• “Των δακρύων τα παιδιά”
• “Μέρμηγκας ο μέγας”

    Με τη δεύτερη ενότητα καταγγέλω τους πολεμοκάπηλους, τους αδιάφορους, τους φασίστες και τον πόλεμο.Που πάντοτε είναι αιτία θρήνων και οδυρμών.

Τα έργα σε τίτλους:

• “Ράμαλα”
• “Γκουαντάναμο”
• “Οι σκοτεινοί φράκτες του ουρανού”

    Με την τρίτη ενότητα δίνω με απλούς και άμεσους στίχους την βροντερή έκφραση ενάντια στην πολιτικοκοινωνική διαφθορά.

Εδώ οι εξουσίες είναι σαν τις μετοχές του χρηματιστηρίου. Την μια πέφτουν και την άλλη ανεβαίνουν.Κανείς δεν σέβεται τους θεσμούς αλλά και κανένας εκπρόσωπος των θεσμών δεν βγάζει την έξωθεν καλή μαρτηρία.

Τα έργα σε τίτλους:

• “Διατομή”
• “Μικρομεσαίοι”

    Με την τέταρτη ενότητα καταπιάνομαι με τον έρωτα και όπως λέει ο άγγελος όταν παρουσιάστηκε στον νεοσσό:

        -“Έρωτας είναι αβίαστα να γελάς και να κλαίς χωρίς τύψεις.”

    Ή όταν λέω στη μάνα μου μέσα από το ποίημα “Μάνα”:

…Σήμερα,

με ροδόνερο τα πόδια σου

θα ραντήσω

και μ’ακριβά αρώματα θε να σου

τα στολίσω…

Τα έργα σε τίτλους:

• “Χορεύοντας με τον έρωτα”

    Όμως ανήσυχος καθώς είμαι, άρχισα να πειραματίζομαι και με άλλες καλλιτεχνικές μορφές.Μέχρι τώρα έχω κάνει δύο ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής. Η πρώτη το 2006 με τίτλο:

•     “26 σπουδές για το δάκρυ της ιστορίας στο περιθώριο μιας μπαρότσαρκας”

    Η δεύτερη έκθεση έγινε τον Μάιο του 2008 με τίτλο:

•     “Ομύχλης τοπίο”

    Ωστόσο σαν εικαστικός δημιουργός όπως και στη λογοτεχνία δεν  ερευνώ καινούργιες φόρμες ή παραλλαγές, μέσα από διαφορετικές τεχνοτροπίες ή οπτικές. Αυτό που έχω κατά νου είναι πως θα τσιγκλήσω το ενδιαφέρον του πολίτη για τα πολιτιστικά δρώμενα αλλά και τις ανησυχίες που πρέπει να εξωτερικεύει για να γίνεται με την παρουσία του η αιτία να αναδύονται απο το πάτο τα βαριά και πολύτιμα μέταλλα, επειδή ως γνωστόν ό,τι πλέει είναι ή σκατά ή φελλοί. Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής, πολιτισμός σημαίνει η συλλειτουργία των πολλών με το περιβάλλον, την ειρήνη και τις ευγενείς τέχνες με θεατές τους λίγους.

    Κλείνοντας το βιογραφικό μου θα πω ότι μεγάλο μέρος από τα έργα ζωγραφικής θα δίδεται κατα καιρούς προς πώληση και τα χρήματα θα διατίθονται σε ιδρύματα που βοηθάνε παιδιά.

ΠΗΓΗ Βιογραφικού