Έφυγε από τη ζωή η ιστορικός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ – Ενας αιώνας πνευματικής ακτινοβολίας

Η εμβληματική μορφή της ελληνικής και ευρωπαϊκής διανόησης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 100 ετών, αφήνοντας πίσω της μια πλούσια πνευματική παρακαταθήκηστο Σούλι η μάνα μου είδε το φως, στου Αλί Πασά τις μέρες.το βράδυ είμαι αποσπερίτης και το πρωί αυγερινόςκι’ είναι ο Θούριος για μένα ύμνος εωθινός. ναύτης ήμουνα στον Κανάρη και στον Μιαούλη μούτσος.και με τον Υψηλάντη της Φιλικής έγινα μύστης.δώρα τους έφερα στολίδια από τη Βενετιά.ο λόγος του αστραφτερός, φτερά μου δίνει και με κάνειστη Λαύρα το λάβαρο να υψώνω, που εχθρός κανείς δεν φτάνειαυτό που ευλόγησε ο Πατρών κι’ είχε την άνοιξη σημάνει.κι’ ο Σολωμός το τραγουδά: Χαίρε ω! χαίρε ελευθεριά.Του Διάκου το μαρτύριο, του Ζάλογγου τα οδυνηρά.Θρήνησε η λευτεριά τον Μπάιρον, η δόξα τα Ψαρά,τα γυναικόπαιδα της Χίου έκλαψε ο κόσμος όλος.Του Φαναριού η πύλη χτίστηκε και σείστηκε ο θόλος.Έζησε τον Απρίλη εκείνο, πάθη κι’ Ανάσταση μαζί.παρά τις έριδες, τους διχασμούς και τα εμφύλια μίση,που παραλίγο τον αγώνα θα είχαν αφανίσει,νίκησε τέλος ο σταυρός (του Κάλβου η τόλμη κι’ αρετή)˙όταν κατατροπώσαν τον Ιμπραήμ στο Ναυαρίνοκαι οι Έλληνες Ανάσταση ζήσαν τον χρόνο εκείνο.Έτσι από τότε στο σχολειό μαθαίνουν τα παιδιάτη Λευτεριά να τραγουδάνε σαν άλλη Παναγιά.Κι’ εμείς για του εικοσιένα τον απολογισμό,μετράμε Πάσχα, Άνοιξη και Ευαγγελισμό.