Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ KAI Η ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ.
Την ίδια στιγμή, όμως, δεν δίστασε ποτέ, να βγάλει αυτό το ένδυμα και να αντιμετωπίσει με «ακραία» βία οτιδήποτε απειλούσε τα συμφέροντα της .Η ιστορία έχει δείξει ότι οι «ακραίες δικτατορικές λύσεις» –όποτε επιβλήθηκαν– όπως και στη χώρα μας (Δικτατορίες Μεταξά, Παπαδόπουλου ) ήταν προϊόν της δικής της επιλογής.
Ποιοι ήταν όμως αυτοί που βρίσκονταν πάντα στην απέναντι πλευρά και αγωνίζονταν κάθε φορά για την ανατροπή αυτών των χουντικών καθεστώτων αψηφώντας την ίδια τους την ζωή, δίνοντας εκατόμβες θυμάτων; Ήταν το εργατικό κίνημα ,οι φοιτητές, η νεολαία, η Αριστερά και η μεγάλη δημοκρατική πλειοψηφία του Λαού μας.
Και τώρα ερχόμαστε στο προφανές. Τι απέδειξε η πείρα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου διεθνώς αλλά και στη χώρα μας ; Ποιοι συγκρούστηκαν με τον Φασισμό ; Αλλά και ποιοι συνεργάστηκαν με τον κατακτητή; Ποιοι θυσιάστηκαν; Αλλά και ποιοι έγιναν δωσίλογοι ;
Η ιστορία της Εθνικής Αντίστασης της πατρίδας μας είναι γνωστή και οι πρόσφατες φωτογραφίες με τους διακόσιους της Καισαριανής έρχονται για να επιβεβαιώσουν για άλλη μια φορά την αλήθεια.
Η όποια εξισορρόπηση λοιπόν, από όποιους και αν συντελείται, εν ονόματι της όποιας μετριοπάθειας , λειτούργει ως πλυντήριο για την Ακροδεξιά. Αποτελεί ανιστόρητο αφήγημα, εκτρέφει τον αντικομουνισμό και είναι αναθεωρητισμός της ιστορίας . Στοχεύει στην «κανονικοποίηση» της ακροδεξιάς και εξισώνει τους θύτες με τα θύματα.
Ευτυχώς που η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας αλλά και το σύνολο των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου στη χώρα μας βρίσκονται μακριά και πέρα από τέτοιου είδους αντιδημοκρατικές και καθυστερημένες αντιλήψεις.
Η αναγνώριση του Κ.Κ.Ε το 1974 και η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης το 1982 εδραίωσαν σε σταθερά θεμέλια τη Δημοκρατία στη χώρα μας και αφήσαμε πίσω μας ως Λαός τις όποιες εμφυλιοπολεμικές διαμάχες του παρελθόντος. Οι φωνές αντιδραστικών κύκλων που επιζητούν την αναζωπύρωση τους είναι βαθιά ανιστόρητες και βλάπτουν τη Δημοκρατία μας.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ Φ. ΜΑΡΚΑΤΟΣ