Η Ελλάδα καταγράφει σταθερά μείωση πληθυσμού, με τις γεννήσεις να υποχωρούν και τον μέσο όρο ηλικίας να αυξάνεται, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον έντονης δημογραφικής πίεσης. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δεν αφορά μόνο τους αριθμούς, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής.Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας. Το φυσικό ισοζύγιο παραμένει αρνητικό, με τους θανάτους να υπερβαίνουν συστηματικά τις γεννήσεις, ενώ η πληθυσμιακή γήρανση επιταχύνεται.Το δημογραφικό ζήτημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στη χαμηλή γεννητικότητα. Ο καθηγητής περιγράφει μια χώρα που γερνά με ταχύ ρυθμό.Ο κ. Ζαφείρης εμφανίζεται ρεαλιστής ως προς τα περιθώρια αναστροφής της κατάστασης. «Οι δημογραφικές εξελίξεις μέχρι το 2050 είναι σε μεγάλο βαθμό προδιαγεγραμμένες», επισημαίνει, τονίζοντας ότι ακόμη και αν ληφθούν μέτρα, «το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί πλήρως, αλλά μπορεί να γίνει λιγότερο επαχθές».-Με περιορισμένα μέτρα, να διαμορφωθούν περίπου στις 55.000.-Με πολύ ισχυρές και συντονισμένες πολιτικές, να φτάσουν περίπου τις 72.000.Την ίδια ώρα, ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις γεωγραφικές ανισότητες. Σε ερώτηση για την εικόνα στην περιφέρεια, ανέφερε: «Ο πλούτος και οι ευκαιρίες συγκεντρώνονται σε ένα-δύο μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ η περιφέρεια φθίνει».Στο ερώτημα γιατί τα μεγάλα αστικά κέντρα συνεχίζουν να προσελκύουν νέους, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζουν χαμηλή γονιμότητα ο καθηγητής σημειώνει μεταξύ άλλων πως οι ίδιες πόλεις δημιουργούν συνθήκες που λειτουργούν ανασταλτικά στην απόφαση για τεκνοποίηση.Όσον αφορά το ζήτημα της μετανάστευσης και εάν αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει μια από τις λύσεις για το δημογραφικό ο καθηγητής υιοθετεί μια ρεαλιστική προσέγγιση.Οι συνέπειες της δημογραφικής συρρίκνωσης θα είναι πολυεπίπεδες και βαθιές, επηρεάζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα, τα πανεπιστήμια, την αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό… δείτε εδώ
Μοιραστείτε με τους φίλους σας
Μοιράσου με τους φίλους σου