Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου: Σοβαρές αντιδράσεις στην Κεφαλονιά για τους περιορισμούς σε παραλίες και επαγγελματικές δραστηριότητεςhttps://voutospress.gr/wp-content/uploads/2026/02/ΑΤΣΑΡΟΣ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ-9-2-26.mp3Δημοσιογράφος: Σάκης ΒούτοςΣυνομιλητής: Δημήτρης ΑτσάροςΓιατί δεν μιλάμε απλώς για μια περιβαλλοντική παρέμβαση, αλλά για ένα πλαίσιο που, όπως διαμορφώνεται, επιβάλλει οριζόντιες απαγορεύσεις χωρίς καμία πρόβλεψη επιβίωσηςΥπάρχει μια εκτενέστατη μελέτη, περίπου 1.500 σελίδων, που προβλέπει ζώνες απόλυτης προστασίας – κυρίως λόγω της φώκιας Monachus monachusΠαράλληλα, σε παραλίες ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας, επιβάλλονται περιορισμοί που στην πράξη καταργούν την οργανωμένη αλλά και την ήπια τουριστική χρήσηΜιλάμε για περίπου 24 παραλίες στην ΚεφαλονιάΑπαγορεύονται ομπρέλες, ξαπλώστρες, καντίνες, τραπεζοκαθίσματα, θαλάσσια μέσα αναψυχής, μουσική, εκδηλώσεις, ακόμα και η παρουσία ζώων συντροφιάς από Μάιο έως Οκτώβριο. Η παραμονή περιορίζεται χρονικά και χωρικά, σε βαθμό που η πρόσβαση παύει να είναι πραγματικά ελεύθερη.Όχι, και αυτό είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα. Δεν υπήρξε ουσιαστική διαβούλευσηΗ διαβούλευση έγινε μέσα στο καλοκαίρι, όταν όλοι δουλεύουν, και περισσότερο για να ειπωθεί ότι «έγινε», όχι για να ληφθούν υπόψη οι τοπικές ανάγκες.Ενώ το εγχείρημα ονομάζεται «Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου», βλέπουμε ότι η Κεφαλονιά επηρεάζεται πολύ περισσότερο από άλλα νησιά. Την ίδια στιγμή, υπάρχουν περιοχές που εξαιρούνταιΑκριβώς. Είναι οξύμωρο να μιλάμε για απόλυτη προστασία σε παραλίες, όταν στο ίδιο θαλάσσιο πλαίσιο επιτρέπονται ή σχεδιάζονταιΑυτό δημιουργεί την αίσθηση ότι η προστασία δεν εφαρμόζεται ισότιμα, αλλά επιλεκτικά.Σε καμία περίπτωση. Όλοι θέλουμε την προστασία του περιβάλλοντος – από αυτό ζούμε. Αλλά η προστασία πρέπει να είναι στοχευμένηΝα υπάρξει συντονισμένη θεσμική αντίδρασηΠριν το θέμα οδηγηθεί σε Προεδρικό Διάταγμα και στο Συμβούλιο της Επικρατείας, γιατί τότε θα είναι πολύ αργά.Η ουδετερότητα σε αυτή τη φάση δεν είναι στάση – είναι παραίτησηΑν δεν υπάρξει τώρα αντίδραση με ουσία, το νησί κινδυνεύει να χάσει το αναπτυξιακό του μέλλον. Η προστασία της φύσης πρέπει να συμβαδίζει με την προστασία του ανθρώπου.
