Εγνατία Οδός: όταν το κράτος έγινε μεσάζων ξεπουλήματος και οι πολίτες μόνιμοι πληρωτέςαυτή την πολιτική «ανάπτυξη», την ώρα που υπονομεύει τις ίδιες τις προϋποθέσεις της.
Δεν ήταν μονόδρομος ,ήταν επιλογή
Το αφήγημα της «αναγκαιότητας» καταρρέει. Υπήρχαν εναλλακτικές:
• δημόσια διαχείριση με κοινωνικό έλεγχο,
• λογικά διόδια με αναπτυξιακό πρόσημο,
• επανεπένδυση των εσόδων υπέρ της κοινωνίας και της περιφέρειας.
Αντί γι’ αυτά, επελέγη συνειδητά το δόγμα του ξεπουλήματος των υποδομών, στο όνομα μιας ιδεολογίας που θεωρεί το δημόσιο εμπόδιο και τον πολίτη απλώς πηγή εσόδων.
Γιατί η κοινωνία στέκεται δίπλα στους αγρότες.
Όταν οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους, εκφράζουν κάτι πολύ ευρύτερο από τα δικά τους αιτήματα. Εκφράζουν μια κοινωνία που βλέπει να πληρώνει ξανά και ξανά για τα ίδια αγαθά. Γι’ αυτό και βρίσκουν στήριξη: επειδή η αδικία δεν είναι κλαδική, είναι γενικευμένη.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί υπάρχουν αντιδράσεις.
Είναι πόσο ακόμη θα θεωρείται κανονικό μια πολιτική που μετατρέπει τους πολίτες σε ενοικιαστές της ίδιας τους της χώρας.
Πασχάλης Θ. Τόσιος – Παρατηρητής