Ο Δήμος Καρύστου και ο Δήμος Ανατολικής Μάνης από χθες παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα, είναι αδελφοποιημένοι Δήμοι, επισφραγίζοντας ένα δεσμό αίματος και ιστορίας που ξεκινά από την ιστορική μάχη του Ηλία Μαυρομιχαλη στα Στύρα Εύβοιας.
Απόδοση τιμών και ολοκλήρωση των εκδηλώσεων με παρέλαση
Στη συνέχεια, ο ΠτΔ ξεναγήθηκε στο παλαιό Δημαρχείο Αρεόπολης στην έκθεση «Φορεσιά–Άρματα–Παρελκόμενα του Αγωνιστή του 1821» και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνου στο μνημείο ηρώων της Πλατείας Αθανάτων, από τον ανώτατο Πολιτειακό Άρχοντα της χώρας κι εκπροσώπους αρχών και φορέων. Εν συνεχεία, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και αποδόθηκαν τιμές στον ανδριάντα του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ενώ τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή και ανακρούστηκε ο Εθνικός Ύμνος. Οι εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με την παρέλαση αναπήρων και θυμάτων πολέμου, μαθητών σχολείων, στρατιωτικών τμημάτων και πολιτιστικών συλλόγων από όλη την Ελλάδα, η οποία πραγματοποιήθηκε με άψογο παράστημα και πατριωτικό παλμό, σε κλίμα συγκίνησης και υπερηφάνειας.
Τασούλας: «Απαράβατος όρος για την πρόοδο της χώρας είναι να είμαστε μονιασμένοι»
Μετά την παρέλαση, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε: «Σήμερα, 17 Μαρτίου του 2026, βρισκόμαστε στην Αρεόπολη και πηγαίνουμε 205 χρόνια πίσω, στις 17 Μαρτίου του 1821, όπου εδώ ξέσπασε η έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως κατά της οθωμανικής τυραννίας. Εδώ στην πετραία Μάνη, οι οπλαρχηγοί και οι πολεμιστές οι Μανιάτες, μαζεύτηκαν στην Αρεόπολη στη θέση Κοτρώνι και ύψωσαν τη σημαία της Επαναστάσεως με το έμβλημα “Νίκη ή θάνατος”. Το “Νίκη ή θάνατος” επισημαίνει την αποφασιστικότητά τους να αποδώσουν την ελευθερία στο γένος, αλλά και θυμίζει ότι η Μάνη υπήρξε αδούλωτη και είχε ένα καθεστώς ημιαυτονομίας. Η Ελληνική Επανάσταση, η οποία είχε ήδη ξεκινήσει στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, έφερε τη λάμψη της πάλης και του αγώνα, εδώ κάτω, στην χερσόνησο της Μάνης, στο τελευταίο σημείο της ηπειρωτικής Ευρώπης, ανάμεσα στον Μεσσηνιακό και στον Λακωνικό κόλπο. Οι Μανιάτες πριν σηκώσουν το λάβαρο της Επαναστάσεως, είχαν μονιάσει, γιατί αν δεν είχαν μονιάσει δεν μπορούσαν να ηγηθούν αυτού του αγώνα. Η Επανάσταση μετά από εδώ, την Αρεόπολη, επεκτάθηκε στη Λακωνία και στη Μεσσηνία και η επόμενη μεγάλη στιγμή αυτού του ξεκινήματος ήταν η απελευθέρωση της Καλαμάτας στις 23 Μαρτίου του 1821 από τα στρατεύματα του Κολοκοτρώνη, του Μαυρομιχάλη, του Αναγνωσταρά, του Παπαφλέσσα. Σήμερα, λοιπόν, εδώ, με δοξολογία, με μια συναρπαστική παρέλαση, με λαϊκή παρουσία, με τις αρχές του τόπου, εδώ στην Αρεόπολη, τιμήσαμε έναν τόπο και ένα μήνυμα. Τιμήσαμε το ορμητήριο της Ελληνικής Επανάστασης και τιμήσαμε και το μήνυμα της ελευθερίας, που έσπειρε η αδούλωτη Μάνη σε όλη την Πελοπόννησο και από κει σε όλη την Ελλάδα. Και θυμίζω για μια ακόμη φορά πως αν οι Μανιάτες δεν είχαν μονιάσει το 1819 στις Κιτριές, αν δεν είχαν συμφιλιωθεί οι οικογένειες και οι οπλαρχηγοί, τίποτα από αυτά δεν θα μπορούσε να γίνει. Συνεπώς, απαράβατος όρος για την πρόοδο της χώρας, είτε σε πόλεμο, είτε σε ειρήνη, είναι να είμαστε μονιασμένοι. Αυτό το δίδαγμα έρχεται και απ’ την Αρεόπολη, και απ’ την αδούλωτη Μάνη, αλλά και απ’ όλες τις μεγάλες επιτυχίες της πατρίδος μας, οι οποίες ακολούθησαν αμέσως μετά».