Καλοί και οι έξοδοι καλές και οι γνωριμίες, κάποια στιγμή δεν πρέπει να γίνει όμως και ένας απολογισμός του τι παίζει σ’ αυτήν την πόλη; Οι περισσότεροι έχουμε μία άποψη πάνω κάτω σχετικά με τη νοοτροπία και τον τρόπο ζωής που επικρατεί εδώ. Στη Λάρισα ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα κάποιες συνήθειες δεν αλλάζουν. Μερικές από αυτές θα τις βρεις στη συνέχεια του άρθρου. Γιατί όπως και να το κάνουμε αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει!
• Θα ξεκινήσουμε με κάτι που όλοι στη Λάρισα λατρεύουμε. Τον καφέ. Βρέξει χιονίσει το καφεδάκι θα το πιούμε. Ορισμένες φορές με κάποιες υπερβολές, αφού δεν αποκλείεται στις καλές μας να πίνουμε παραπάνω από 2-3 φρέντο καπουτσίνο ή εσπρέσο. Οι καφετέριες θα γεμίσουν, αφού το σπίτι δεν μας εμπνέει.
• Αν είσαι από δω σίγουρα δεν θα σου φανεί περίεργο να μη χωράς να περάσεις στο πεζοδρόμιο επειδή η μπροστινή σου κουβαλά δέκα σακούλες (από δέκα διαφορετικά καταστήματα!). Με τέτοια αγορά αφορμή όλοι ψάχνουμε να βγούμε για ψώνια, έστω και αν οι σακούλες πρόκειται να είναι λιγότερες.
• Όπως τα σαλιγκάρια θα βγουν μετά τη βροχή, έτσι και οι Λαρισαίοι θα βγουν με την πρώτη λιακάδα. Θα μου πεις τέτοιες μέρες σπίτι θα κάτσω; Φυσικά και όχι. Κέντρο, Αλκαζάρ και άλλες τόσες πλατείες και μέρη έχουμε που δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά παρά να “βολτάρεις”.
• Και μιας και μιλάμε για βόλτες και ήλιο…. Μήπως κάποια στιγμή να σταματήσει αυτή η συνήθεια να φοράμε τα γυαλιά ηλίου ακόμη και κάτω από τη σκιά;
• Αξίες σταθερές και αμετάβλητες είναι τα μπουζούκια. Όσες υποχρεώσεις και να έχει ο Λαρισαίος, πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του σκέφτεται πότε θα τα ξανασπάσει υπό τους ήχους ελληνικών ασμάτων.
• Μας αρέσουν και δεν τις αλλάζουμε για κανένα λόγο. Οι Κυριακές με τα τσίπουρα Τυρνάβου είναι καθιερωμένες πλέον. Ειδικά όταν συνοδεύονται από μία εκδρομούλα μέχρι τα παράλια. Άντε να θες να φύγεις μετά από τον Πλαταμώνα.
• Ποιός δεν έχει χαζέψει τη θέα από την εκκλησία του Αγίου Αχιλλείου; Τα χρώματα του ουρανού αλλάζουν συνεχώς και εμείς μπορούμε να καθόμαστε εκεί με τις ώρες. Και μετά αναρωτιόμαστε πότε βράδιασε…
• Δεν γνωρίζω αν συμβαίνει και αλλού, πάντως στη Λάρισα το έχουμε παράδοση να αλλάζουμε κάθε 3-4 μήνες στέκια με το που ανοίγει μία καινούρια καφετέρια ή μπαράκι.
• Προφίλ στο facebook χωρίς φωτογραφίες από κάποιο event από βράδυ Σαββατοκύριακου δεν παίζει να υπάρχει πλέον. Και οι φωτογράφοι ξέρουν ποιούς θα τραβήξουν, δεν χρειάζεται να τρέχετε από πίσω τους για μία φωτογραφία.
• Για το τέλος αφήσαμε ένα μία από τις άσχημες συνήθειες. Η εμμονή που έχουμε να κρίνουμε οποιαδήποτε νέα προσπάθεια χωρίς να ξέρουμε τίποτα γι’ αυτή και να το παίζουμε ειδήμονες σε όλα –αντί να κοιτά ο καθένας τη δουλειά του- καταντά κουραστική. Κάποια στιγμή πρέπει να το σταματήσουμε.