Πολύ πριν από την πρώτη σέντρα, Ευρωπαίοι ποδοσφαιρικοί παράγοντες ανοίγουν δημόσια τη συζήτηση για ένα ενδεχόμενο μποϊκοτάζ, ενώ οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την ασφάλεια και τα δικαιώματα φιλάθλων και μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο φόντο της επιθετικής εξωτερικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ, της αυστηροποίησης των μεταναστευτικών κανόνων και της ενισχυμένης παρουσίας της ICE στις ΗΠΑ, το ερώτημα δεν είναι πια μόνο αν το ποδόσφαιρο μπορεί να μείνει έξω από την πολιτική, αλλά αν όσοι βρεθούν στις εξέδρες θα μπορούν να νιώθουν πραγματικά ασφαλείς. Στις διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις δεν συμβαίνει συχνά οι ομάδες να αρνούνται να συμμετάσχουν για κάποιο λόγο – αλλά όσες φορές έχει συμβεί, δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό. Μπορεί να πληθαίνουν οι -ανεπίσημες-φωνές για μποϊκοτάζ, ταυτόχρονα όμως πληθαίνουν και τα ερωτήματα για το αν οι ποδοσφαιρικές Αρχές είναι πραγματικά σε θέση να το πράξουν. Και το κόστος και οι επιπτώσεις ενός ενδεχόμενου μποϊκοτάζ πρέπει να εξεταστούν διεξοδικά. Από τη μία πλευρά, αξίζει να σκεφτούμε ποιος θα τιμωρηθεί τελικά. Είναι αμφίβολο αν ο Τραμπ ενδιαφέρεται αρκετά για το Παγκόσμιο Κύπελλο ώστε να το σώσει από ένα ενδεχόμενο μποϊκοτάζ, υποχωρώντας από τις πολιτικές του. Η κυβέρνηση Τραμπ, λοιπόν, πιθανότατα δεν θα πληγεί ουσιαστικά από ένα μποϊκοτάζ του Μουντιάλ. Μπορεί να νιώσει αμηχανία, αλλά είναι αυτό κάτι που μπορεί να την επηρεάσει ή που την ενδιαφέρει; Η ολιγαρχική τάξη που διατηρεί τον Τραμπ στην εξουσία δεν θα πληγεί πραγματικά, καθώς δεν έχει σημαντικό μερίδιο σε αυτό – η FIFA παίρνει το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων. Η FIFA σίγουρα θα επηρεαστεί, αλλά πιθανότατα όχι τόσο όσο θα περίμενε κανείς. Σίγουρα θα συνεχίσει να έχει έσοδα από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις και τις χορηγίες, ενώ έχει ήδη εισπράξει τεράστια ποσά από τα εισιτήρια που πρόκειται να πουλήσει. Σίγουρα θα είναι μια ντροπή για την ομοσπονδία, αλλά φαίνεται ότι έχει ξεπεράσει τέτοιες γραφικές σκέψεις εδώ και καιρό. Τελικά, το βάρος θα το φέρουν οι ομάδες οι οπαδοί των οποίων θα κάνουν το μποϊκοτάζ, καθώς δεν θα μπορούν να παίξουν ή να παρακολουθήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο με τη χώρα τους. Και, πιο άμεσα, οι πολλοί άνθρωποι που θα εργαστούν στο τουρνουά και θα επωφεληθούν από τα έσοδα που θα δημιουργήσει ο τουρισμός. Αυτό μπορεί να είναι ένα μικρό τίμημα στο γενικότερο πλαίσιο, αλλά μόνο αν το μποϊκοτάζ έχει πραγματικά κάποιο αποτέλεσμα. Σχεδόν δεν έχουν γίνει μποϊκοτάζ στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η πρωταθλήτρια Ουρουγουάη αρνήθηκε να πάει στην Ιταλία για το Μουντιάλ του 1934, επειδή πολύ λίγες ευρωπαϊκές χώρες είχαν συμμετάσχει όταν φιλοξένησε την πρώτη διοργάνωση τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Το 1938, η Ουρουγουάη και η Αργεντινή απέσυραν τη συμμετοχή τους μετά από ένα περιστατικό που αφορούσε το Περού στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936. Οι αφρικανικές χώρες έκαναν μποϊκοτάζ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το γεγονός ότι η ήπειρός τους έλαβε μόνο το ένα τρίτο των θέσεων, τις οποίες μοιράστηκε με την Ασία και την Ωκεανία – με επιτυχία, καθώς η Αφρική πήρε όλες τις θέσεις το 1970. Και η ΕΣΣΔ αρνήθηκε να παίξει προκριματικό αγώνα εναντίον της Χιλής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 μετά την ανατροπή του σοσιαλιστή προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε. Τα δύο τελευταία Μουντιάλ διεξήχθησαν εν μέσω τεράστιας διαμάχης: Η Ρωσία, η διοργανώτρια χώρα του 2018, είχε εδραιώσει την κυριαρχία της επί της παράνομα προσαρτημένης Κριμαίας, ενώ το Κατάρ, το 2022, αντιμετώπισε αυστηρό έλεγχο για το ιστορικό του σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη μεταχείριση των πολυάριθμων μεταναστών εργαζομένων του. Ωστόσο, καμία χώρα δεν προχώρησε σε πλήρες μποϊκοτάζ σε καμία από τις δύο περιπτώσεις, υπενθυμίζει η Washington Post. Η αγάπη για το άθλημα που μοιράζονται πολλοί τείνει να υπερισχύει έναντι οποιουδήποτε ηθικού δισταγμού. Μποϊκοτάζ έκαναν οι ΗΠΑ και μεγάλο μέρος της Δύσης τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα λόγω της εισβολής της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν. Η ΕΣΣΔ και μεγάλο μέρος του Ανατολικού Μπλοκ αντέδρασαν με μποϊκοτάζ στο Λος Άντζελες το 1984. Κανένα από τα δύο μποϊκοτάζ δεν είχε ουσιαστικό αποτέλεσμα, πέρα από την πολιτική στάση που εξέφραζαν, σύμφωνα με τον Guardian. Οι Σοβιετικοί δεν αποσύρθηκαν από το Αφγανιστάν μέχρι το 1989. Ωστόσο, δύο Ολυμπιακοί Αγώνες χάλασαν. Πολλοί αθλητές έχασαν την ευκαιρία να αγωνιστούν, ενώ άλλοι είδαν τα επιτεύγματά τους να συνοδεύονται από έναν τεράστιο αστερίσκο. eleftherostypos.grΤι έχει γίνει στο παρελθόν
Λιγότερο από 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Γαργαλιάνοι Online – Οι ειδήσεις και τα νέα της Τριφυλιας, της Μεσσηνίας και της Πελοποννήσου στην ώρα τους! .