Η 28η Ιανουαρίου 2026 δεν ήταν η ημέρα που η Εκκλησία της Κρήτης εξέλεξε δύο νέους Μητροπολίτες. Ήταν η μέρα που η μνήμη λειτούργησε ως παρόν, η σπορά δεκαετιών βρήκε τον πιο γόνιμο θερισμό της και, κυρίως, αποδείχθηκε περίτρανα πως η ταπείνωση και η συνεργασία είναι οι μόνοι δρόμοι που οδηγούν στο Φως.
Για εμάς εδώ στο Λασίθι, η είδηση της παμψηφεί εκλογής του Αρχιμανδρίτη Τίτου Ταμπακάκη στον ιστορικό θρόνο της Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου, δεν ήταν μόνο μια χαρούμενη αναγγελία. Ήταν μια βαθιά συναισθηματική δόνηση. Μια «επιστροφή» στις ρίζες της πνευματικής μας ταυτότητας και μια ηχηρή δικαίωση τριών ανδρών: του μακαριστού Νεκταρίου που έθεσε τα θεμέλια, αλλά και των Μητροπολιτών Γερασίμου και Τίτου που έχτισαν πάνω σε αυτά με ενότητα, παραμερίζοντας τις ανθρώπινες μικρότητες.
Κομβικός ήταν και ο ρόλος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ, μια παρουσία που προσέδωσε στην όλη διαδικασία ένα ειδικό βάρος. Οφείλουμε να το πούμε καθαρά και χωρίς περιστροφές: Ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος αποτελεί αναμφίβολα τη μεγαλύτερη εκκλησιαστική προσωπικότητα σε επίπεδο ρόλου και ευθυνών, με τέτοια διάρκεια, που έχει αναδείξει η Κρήτη στη σύγχρονη ιστορία.
Δεν πρόκειται απλώς για έναν Ιεράρχη που κατάγεται από την Κρήτη. Μιλάμε για μια προσωπικότητα με παγκόσμιο κύρος, με διεθνή ακτινοβολία και παρουσία στα μεγαλύτερα κέντρα λήψης αποφάσεων. Με κοσμικούς όρους, θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως ο «μόνιμος Υπουργός Εξωτερικών» του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Είναι ο άνθρωπος που χειρίζεται τις πιο λεπτές και κρίσιμες αποστολές της Ορθοδοξίας ανά την υφήλιο, ο στενότερος συνεργάτης του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, εκείνος που γεφυρώνει χάσματα και ανοίγει δρόμους εκεί που άλλοι βλέπουν αδιέξοδα.
Η εμπλοκή του στα τεκταινόμενα της Εκκλησίας της Κρήτης και η στήριξή του στο πρόσωπο του Τίτου δεν ήταν μια απλή ψήφος. Ήταν η επισφράγιση μιας σχέσης που ξεκίνησε χρόνια πριν, όταν το 2003 ο νεαρός Τίτος βρέθηκε κοντά του στη Γαλλία. Εκεί, δίπλα σε αυτόν τον κολοσσό της εκκλησιαστικής διπλωματίας, ο νέος Μητροπολίτης Κυδωνίας διδάχθηκε τι σημαίνει οικουμενικότητα, διοίκηση και ανοιχτοί ορίζοντες. Ο κ. Εμμανουήλ «σμίλεψε» τον χαρακτήρα του Τίτου και σήμερα, με την παρουσία του στο Ηράκλειο, εγγυήθηκε προσωπικά την ομαλή μετάβαση και την αναβάθμιση του εκκλησιαστικού βίου του νησιού. Δεν του χαρίστηκε. Αλλιώς θα το είχε κάνει και στην προηγούμενη εκλογή για τον Μητροπολίτη Πέτρας. Αναγνώρισε την ωριμότητα και την ετοιμότητα του Εψηφισμένου Μητροπολίτη και οδήγησε τις εξελίξεις, όπως είθισται να πράττουν οι ηγέτες. Η Κρήτη πρέπει να αισθάνεται τυχερή που ένα τέτοιο τέκνο της κατέχει αυτή τη θέση ευθύνης στην κορυφή της Ορθοδοξίας.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ