&. Υστερόγραφο: Αν στοιχειοθετηθούν τα ευρήματα περί διαρροής του προπανίου ημέρες πριν το δυστύχημα και της ασυγχώρητης αμέλειας των υπευθύνων, τότε κινδυνεύει η Ελλάδα να μετατραπεί σε ένα απέραντο και διαρκές ανακριτικό γραφείο και σε ένα διαρκές δικαστήριο αναζητώντας την κάθαρση (Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ…). Κι όλα αυτά την ώρα που η χώρα μας θα έπρεπε να σχεδιάζει με σοβαρότητα και προγραμματισμό τα επόμενα βήματά της σε έναν χαώδη και χαοτικό κόσμο.
Το να τιμάς τους νεκρούς σου με κηδείες και μνημόσυνα συνιστά δείγμα πολιτισμού και σεβασμού προς αυτούς. Ωστόσο μία κοινωνία κι ένα κράτος δεν αξιολογείται θετικά μόνον από τα μνημόσυνα και τις κηδείες προς τους νεκρούς του αλλά από τον τρόπο με τον οποίο προστατεύει το υπέρτατο ανθρώπινο αγαθό, τη Ζωή.
Σε όλα τα παραπάνω μπορεί να προστεθεί κι ένα ερώτημα για το ρόλο της τεχνολογίας στην πρόληψη τέτοιων τραγικών δυστυχημάτων. Μπορεί η Τεχνολογία να είναι “Ουδέτερη” (αν είναι), αλλά αυτό δεν μικραίνει και τις ευθύνες του χρήστη, του ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
