Με αμερικανική σφραγίδα
Η εικόνα στο Μέγαρο Μαξίμου Για το Κίεβο, η συμφωνία δεν είναι απλώς ένα ακόμη συμβόλαιο· είναι ένας χειμώνας λιγότερο απειλητικός. Με τις ρωσικές επιθέσεις να πλήττουν συνεχώς ενεργειακές υποδομές, η ανάγκη για ασφαλείς προμήθειες φυσικού αερίου αποτελεί προϋπόθεση επιβίωσης. Για την Αθήνα, όμως, η σημασία είναι ακόμη μεγαλύτερη: η Ελλάδα «πουλά» αυτό που διαθέτει σε αφθονία – γεωγραφία, υποδομές, πολιτική σταθερότητα. Ταυτόχρονα, η εμφανής παρουσία της Κίμπερλι Γκιλφόιλ στις τελικές υπογραφές λειτούργησε ως πολιτικό μήνυμα. Τις προηγούμενες εβδομάδες, η κυβέρνηση είχε δεχθεί αιχμές περί «ανυπαρξίας διαύλων» με τη διοίκηση Τραμπ ή περί «μεροληψίας» των ΗΠΑ προς την Τουρκία. Η εικόνα στο Μαξίμου αποτέλεσε μια ηχηρή απάντηση: η Ουάσινγκτον βλέπει την Ελλάδα ως στρατηγικό κόμβο με πραγματικό ενεργειακό βάρος. Στον αντίποδα, η Άγκυρα παραμένει εγκλωβισμένη στο δικό της ενεργειακό αδιέξοδο. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει απαιτήσει ξεκάθαρα την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, όμως η Τουρκία δεν μπορεί να ικανοποιήσει αυτό το αίτημα λόγω της στενής ενεργειακής σχέσης με τη Μόσχα. Την ώρα που η Άγκυρα δυσκολεύεται, η Ελλάδα εμφανίζεται ως ο αξιόπιστος διάδρομος εισόδου αμερικανικού LNG, εξυπηρετώντας τον πρωταρχικό στόχο των ΗΠΑ: τον περιορισμό της ρωσικής επιρροής στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να αξιοποιήσει αυτή τη συγκυρία ως «διπλωματικό νόμισμα» στη συναλλακτική προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ. Σε μια πολιτική όπου μετρά το χειροπιαστό όφελος, η Ελλάδα διαμορφώνει μια σχέση που μπορεί να την ενισχύσει σε πολλά επίπεδα: γεωπολιτικά, οικονομικά, αλλά και ως προς την διαπραγματευτική της ισχύ απέναντι σε άλλους περιφερειακούς παίκτες. Πέρα όμως από τα διεθνή μηνύματα, η συμφωνία εντάσσεται στη σταθερή ελληνική επιδίωξη να εξελιχθεί σε ενεργειακό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι υποδομές της Αλεξανδρούπολης, ο TAP, ο IGB, η Ρεβυθούσα, αλλά και ο σχεδιασμός για την υπόγεια αποθήκη φυσικού αερίου, συνθέτουν ένα πλέγμα που μετατρέπει την Ελλάδα σε στρατηγική πύλη ενέργειας. Στο τέλος της ημέρας, η εικόνα Μητσοτάκη–Ζελένσκι–Γκιλφόιλ δεν είναι μια απλή διπλωματική στιγμή. Είναι η απεικόνιση μιας Ελλάδας που αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Μιας χώρας που δεν ακολουθεί, αλλά καθορίζει τις εξελίξεις – σε μια περίοδο όπου ο νέος παγκόσμιος ενεργειακός χάρτης διαμορφώνεται τώρα. Γιώργος Ευγενίδης marketnews.gr
