ΕΟΣ Σπάρτης: «Σεβασμός στο βουνό, εκπαίδευση με κατάλληλο εξοπλισμό και ποτέ μόνοι»«Τέλος καλό, όλα καλά», αναφέρει σε ανάρτησή του ο ΕΟΣ Σπάρτης, που έλαβε μέρος με μέλη του στην τεράστια επιχείρηση στον Ταΰγετο. Ο σύλλογος με την πολυετή πείρα και κατάρτιση, που έχει οργανώσει πολυάριθμες ορειβατικές εξορμήσεις κι έχει λάβει μέρος σε κάμποσες αποστολές διάσωσης, αναφέρεται στο ατύχημα και υπενθυμίζει τους αυξημένους κινδύνους της χειμερινής ορειβασίας. Παράλληλα, τονίζει την ανάγκη σεβασμού προς το βουνό, σωστής εκπαίδευσης και χρήσης κατάλληλου εξοπλισμού.το βουνό απαιτεί σεβασμό και ανθρώπους που να γνωρίζουν»Τη δική του «ματιά» κι εκτίμηση για το περιστατικό καταθέτει ο αντιπρόεδρος του ΕΟΣ Σπάρτης κι έμπειρος ορειβάτης, Γιώργος Πουλοκέφαλος, επιχειρώντας να αποσαφηνίσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα. Στην τοποθέτησή του υπογραμμίζει ότι επρόκειτο για οργανωμένη εκπαιδευτική δραστηριότητα, με πλήρη εξοπλισμό κι έμπειρο εκπαιδευτή, ενώ επισημαίνει την ορθή και προβλεπόμενη διαχείριση του συμβάντος, στεκόμενος στη σημασία της πρακτικής εκπαίδευσης επί του «πεδίου». Υπερασπίζεται τις εν λόγω δράσεις, ωστόσο υπογραμμίζει ότι πρέπει να τηρείται ο βασικός κανόνας, πως «το βουνό απαιτεί σεβασμό και θέλει ανθρώπους που να γνωρίζουν».1) Το ατύχημα συνέβη σε ορειβατική ομάδα εκπαιδευόμενων ατόμων που είχαν κάνει επακριβώς ό,τι επιβάλλεται από τους κανόνες και τα πρωτόκολλα της εκπαίδευσης (εξοπλισμός, κράνη, κραμπόν, πιολέ, ρουχισμός κλπ).
2) Υπήρχαν στη σχοινοσυντροφιά 7 εκπαιδευόμενοι και η βοηθός εκπαιδευτής τους.
3) Στην κάθοδο από την κορυφή του Προφήτη Ηλία προς τις «Πόρτες», για όσους γνωρίζουν τον Ταΰγετο, στη δυτική πλαγιά, γλίστρησε ο ένας της σχοινοσυντροφιάς και παρασύρθηκαν στη συνέχεια και οι υπόλοιποι 7, στο επικλινές παγωμένο επίπεδο. Εκεί, μετά από μία απόσταση περίπου 200 μέτρων, κατόρθωσαν να “φρενάρουν” με την κατάλληλη χρήση του πιολέ και να μην παρασυρθούν ακόμη περισσότερο στην υπάρχουσα μετά χαράδρα, γιατί τότε θα υπήρχαν πιθανόν ακόμη πιο τραγικά αποτελέσματα.
4) Να τονίσουμε ότι ο εκπαιδευτής όλης της ομάδας είναι ένας εμπειρότατος ορειβάτης που έχει ανεβεί και στο Έβερεστ!
5) Στον τελικό απολογισμό, από τους 8 της σχοινοσυντροφιάς, οι τέσσερεις τραυματίστηκαν και για τους οποίους επακολούθησε η διαδικασία της διάσωσης, όπως περιγράφεται στα ΜΜΕ.
6) Ακριβώς ο εκπαιδευτής με όλη την υπόλοιπη ομάδα του, δηλαδή τα μέλη των δύο άλλων σχοινοσυντροφιών, έκανε αυτό που έπρεπε, δηλαδή να δει πόσοι έχουν τραυματιστεί, να ενημερώσει την ΠΥ, την πολιτική προστασία, το καταφύγιο, αλλά κυρίως να μείνει κοντά στους τραυματίες, να τους κρατήσει ζεστούς για τον κίνδυνο της υποθερμίας, γιατί μιλάμε ότι η θερμοκρασία στα 2.250 μέτρα υψόμετρο ήταν γύρω στους μείον 5 βαθμούς (όταν νύχτωσε κατέβηκε ακόμη πιο πολύ), να κατεβάσει τους άλλους 4 που θα είχαν υποστεί το σοκ της πτώσης. Και κυρίως να οργανώσει την αρχική διαχείριση του συμβάντος και της διάσωσης.
7) Στη συνέχεια, μετά από μια γιγαντιαία επιχείρηση σε αριθμό ατόμων, που ξεπερνούσαν τους 80 εμπλεκόμενους, μέχρι αργά το βράδυ ολοκληρώθηκε με επιτυχία όλη η διαδικασία διάσωσης.«- Ευτυχώς δεν χάθηκε ανθρώπινη ζωή, γιατί θα μπορούσε να υπάρχει ακόμη και τραγική κατάληξη.
– Η διαχείριση από τον υπεύθυνο εκπαιδευτή ήταν άψογη.
– Το συμβάν είναι ατύχημα πάνω στην εκπαίδευση.
– Ναι, καλώς έπραξαν και πράττουν όσοι οργανώνουν εκπαιδευτικές ομάδες και εκπαιδεύουν αρχάριους, γιατί στα υπέροχα βουνά μας θέλουμε να περπατάνε άνθρωποι που ξέρουν πού “πατάνε”, που να γνωρίζουν το βουνό μέσα από μαθήματα, όχι στις αίθουσες διδασκαλίας, αλλά πάνω στο ίδιο το βουνό!
– Δεν υπάρχει κανένας λόγος να δαιμονοποιούμε ούτε τα βουνά μας, αλλά και όσους θέλουν να τα απολαμβάνουν.
– Δεν είναι τρελοί και “βαρεμένοι” αυτοί που περπατάνε και ξεφεύγουν από την καθημερινότητα της ζωής μας!
Αλλά να τηρούμε τον βασικό κανόνα ότι το βουνό απαιτεί σεβασμό και θέλει ανθρώπους που να γνωρίζουν!»
Τέλος, ο Γ. Πουλοκέφαλος απευθύνει «ένα μεγάλο εύγε σε όσους ενεπλάκησαν στη διαδικασία της διάσωσης, στο Πυροσβεστικό Σώμα, στην Πολιτική Προστασία, στην Αστυνομία, στην Περιφέρεια, στον Δήμο κλπ και βέβαια στους ακούραστους εθελοντές – διασώστες που έφτασαν στο σημείο από παντού!»