«Έφυγε» και ο βετεράνος της παροικιακής δημοσιογραφίας, Δημήτρης Παπαγεωργίου. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή στις σελίδες της ιστορίας της παροικίας και στις καρδιές όσων τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Διαβάζοντας αυτόν τον τίτλο, τα μάτια θαμπώνουν και η καρδιά χάνει τον κτύπο, τον ρυθμό της.
Η αναπνοή γίνεται γρήγορη και δύσκολη. Κι ένας χείμαρρος εικόνων ξεπηδά εμπρός σου, ενώ λόγια κατακλύζουν τον νου και την ψυχή καθώς ψελλίζεις: «Έφυγε ο Δημήτρης… Έφυγε ο Δημήτρης Παπαγεωργίου!».
Έφυγε ένας παλαίμαχος δημοσιογράφος. Έφυγε ένας φίλος. Αχ, Δημήτρη μου! Φίλε καλέ, γελαστέ και άξιε συνεργάτη… Κάθε στιγμή μαζί σου μένει ζωντανή στη μνήμη μας. Μέρες που δεν τις έσβησε ποτέ ο χρόνος ούτε η απόσταση. Κομμάτι κι εσύ της ψυχής μας, της παλιάς εποχής της Μελβούρνης.
Φτωχές οι λέξεις για να περιγράψουν όσους σε γνωρίσαμε τότε, μάχιμο δημοσιογράφο, με καρδιά μικρού παιδιού και πλατύ χαμόγελο που μας υποδεχόταν πάντα. Οι παλιοί μας φίλοι φεύγουν ένας-ένας… κι αυτό πληγώνει.
Αντίο, φίλε της καρδιάς! Ποτέ δεν σε ξεχάσαμε. Οι κοινές μας μνήμες μας συντρόφευσαν, μας κράτησαν το χέρι πολλές φορές, αναπολώντας εκείνη τη δημιουργική εποχή, τον πολιτιστικό σταθμό της παροικίας μας και της ομογένειας της Μελβούρνης.
Ας δεχτεί η αγαπημένη οικογένειά σου τα θερμά μας συλλυπητήρια. Η αμέριστη αγάπη μας και η σκέψη μας είναι κοντά τους. Αιωνία η μνήμη σου, φίλε μας. Καλό Παράδεισο!
Αμαλία Τραβασάρου
(ΑΘΗΝΑ)