Ένα δίμηνο σεμινάριο αρχιτεκτονικής πραγματοποιήθηκε από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 2025 στο 1ο Γυμνάσιο Μοσχάτου, δίνοντας στους μαθητές την ευκαιρία να προσεγγίσουν τον χώρο βιωματικά και δημιουργικά. Με την καθοδήγηση των αρχιτεκτόνων του γραφείου AREA, σε συνεργασία με το i-Speak Tavros Space, τα παιδιά γνώρισαν την αρχιτεκτονική μέσα από την πράξη, σχεδιάζοντας την κάτοψη, την όψη και την τομή του σπιτιού τους.
Μέσα από τη διαδικασία αυτή, οι μαθητές αντιλήφθηκαν τον χώρο ως αποτέλεσμα επιλογών και σχέσεων και όχι ως ένα δεδομένο περιβάλλον. Το σεμινάριο ανέδειξε την αρχιτεκτονική ως εργαλείο κατανόησης της καθημερινότητας και της συνύπαρξης, ενισχύοντας τη δημιουργική σκέψη και τη σύνδεση της μάθησης με τη ζωή.
Η ανάρτηση του 1ου Γυμνασίου Μοσχάτου:
Εντυπώσεις από το δίμηνο σεμινάριο αρχιτεκτονικής Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2025 στο 1ο Γυμνάσιο Μοσχάτου
Τα παιδιά ήρθαν χωρίς να ξέρουν τι να περιμένουν.�Και ίσως γι’ αυτό έμειναν ανοιχτά σε ό,τι προέκυψε.
Ανακάλυψαν γρήγορα πως το εργαστήριο αρχιτεκτονικής δεν βασίστηκε στη θεωρία, αλλά στη πράξη: στο σχέδιο, στο χέρι, στη σκέψη που γίνεται γραμμή. Με την καθοδήγηση των αρχιτεκτόνων του γραφείου AREA, σε συνεργασία με το i-Speak Tavros Space, σχεδίασαν την κάτοψη, την όψη και την τομή των σπιτιών τους — όχι ως δεδομένους χώρους, αλλά ως αρχιτεκτονικά δημιουργήματα.
Για πολλούς, ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκαν το σπίτι τους ως κάτι σχεδιασμένο. Ως αποτέλεσμα επιλογών. Ως χώρο που δεν απλώς μας στεγάζει, αλλά επηρεάζει τον τρόπο που συναντιόμαστε, που επικοινωνούμε, που ζούμε και συνυπάρχουμε.
Η αρχιτεκτονική, ως τέχνη και επιστήμη μαζί, έγινε εδώ ένα εργαλείο κατανόησης του κόσμου. Ένας τρόπος να δουν πώς ο χώρος διαμορφώνει τις ανθρώπινες σχέσεις, την καθημερινότητα, ακόμη και την ποιότητα της υγείας μας — σωματικής και ψυχικής. Πώς το φως, η κλίμακα, η απόσταση, η γειτνίαση, δεν είναι ουδέτερες έννοιες, αλλά συνθήκες ζωής.
Μέσα από τη βιωματική διαδικασία και τη χειροπιαστή πράξη του σχεδιασμού, οι εφαρμοσμένες τέχνες λειτούργησαν ως μια μορφή σύγχρονης χειροτεχνίας: μια γέφυρα ανάμεσα στη σκέψη και το σώμα, στο άτομο και το σύνολο. Ως ένας πολύτιμος χώρος μάθησης στη β΄βάθμια εκπαίδευση, όπου η γνώση δεν αποσπάται από τη ζωή, αλλά επιστρέφει σε αυτή.
Όταν τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα επιλογής, διάδρασης και δημιουργίας ενός απτού αποτελέσματος, η μάθηση αλλάζει χαρακτήρα. Γίνεται εμπειρία. Γίνεται σχέση. Γίνεται τρόπος να συνδεθούν πιο ουσιαστικά με τον χώρο τους και με τους άλλους γύρω τους — ανακαλύπτοντας αξίες που μπορούν, μικρές και μεγάλες μαζί, να βελτιώσουν τη ζωή όλων μας.
Βίντεο με στιγμιότυπα του σεμιναρίου
Συζητήσεις κατά την τελευταία συνάντηση:
Α μέρος
Β μέρος
«Δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ το σπίτι μας σαν κάτι σχεδιασμένο.
Τώρα το βλέπουμε αλλιώς.»
Αυτή ήταν η συλλογική εντύπωση της εφηβικής ομάδας αρχιτεκτονικής.
Ο χώρος που δημιουργούμε δεν μας στεγάζει μόνο —μας διαμορφώνει, μας φέρνει κοντά και επηρεάζει την ποιότητα της ζωής μας.
Όταν τα παιδιά μαθαίνουν να σχεδιάζουν τον χώρο,μαθαίνουν να σχετίζονται,
να φροντίζουν και να ζουν καλύτερα μαζί.